Oud maar nog niet versleten

Feyenoord bestreed aartsrivaal Ajax tevergeefs met een 41-jarige doelman.

Maar de nederlaag was zeker niet te wijten aan het optreden van Rob van Dijk.

Stadion-speaker Peter Houtman vergiste zich even toen hij gistermiddag in de Kuip de opstellingen van de klassieker voorlas. Hij wilde Rob van Dijk rugnummer 1 geven, maar de reservedoelman heeft de cijfers 18 op zijn rug. Ondanks een onwillige buikspier verving de 41-jarige (!) Feyenoorder zijn twintig jaar jongere collega-keeper Erwin Mulder, die een vingerblessure heeft. En aan de andere kant van het veld stond een van de beste doelmannen ter wereld: Maarten Stekelenburg. „Ik heb respect voor het feit dat Rob het zo lang volhoudt”, zei de bijna 28-jarige keeper van Ajax. „Ik hoop dat mij dit ook gaat lukken.”

Mede dankzij een hectische slotfase, waarin Feyenoord probeerde bij een 2-1 achterstand nog een punt uit het vuur te slepen, kreeg Stekelenburg in de tweede helft twee keer zoveel ballen te verwerken als Van Dijk. „Eigenlijk maakte het dat voor hem extra moeilijk”, meende de doelman van het Nederlands elftal. „Dan moet je heel scherp zijn als er een aanval van de tegenstander komt.” En dan grinnikend: „Ik weet niet hoe die verhouding is ontstaan omdat wij toch een groot deel van de wedstrijd hebben gedomineerd. Maar Rob heeft er weer twee keer zoveel doorgelaten.”

Van Dijk was na de wedstrijd zoals altijd de rust zelve. Colbertje keurig dichtgeknoopt, haren in de plooi. Hij heeft met zijn 41 jaar nog wel even te gaan om de oudste doelman in de historie van de eredivisie te evenaren. Dat is immers Jan Jongbloed met 44 jaar, negen maanden en veertien dagen. De Amsterdammer kwam destijds uit voor Go Ahead Eagles. Van Dijk begon zijn loopbaan bij Feyenoord en zal zeer waarschijnlijk in Rotterdam-Zuid zijn actieve carrière ook beëindigen. Maar de meeste jaren verdedigde hij het doel van RKC. Feyenoord haalde hem in 2008 van SC Heerenveen naar de Kuip als tweede doelman. Mede als gevolg van de financiële perikelen heeft de Rotterdamse club nog geen volwaardige vervanger van Henk Timmer kunnen aantrekken. Vorig seizoen stond Van Dijk 25 keer onder de lat voor Feyenoord, met misschien wel de uit gewonnen bekerwedstrijd (0-3) tegen PSV als hoogtepunt.

Voor de huidige voetbaljaargang maakte de Zuid-Hollander de afspraak dat hij als stand-in voor Mulder of Darley zou fungeren. Inmiddels heeft hij al weer twee duels het doel van Feyenoord verdedigd. Als hij lang door zijn reserverol niet in actie komt, bijvoorbeeld een maand, zal hij wedstrijdritme opdoen in Jong Feyenoord/Excelsior. Tussen de aanstormende jeugd is hij dan wel een opmerkelijke verschijning. Aan stoppen denkt Van Dijk nog niet. „Als ik geen motivatie meer heb om te trainen, moet ik er mee ophouden”, zegt hij. „Ook een langdurige blessure zou in de herfst van mijn loopbaan fataal kunnen zijn en het einde inluiden.” Hij begon inmiddels een keepersschool voor de periode na zijn actieve carrière. Die is gevestigd in zijn woonplaats Voorhout, waar tevens Edwin van der Sar (toeval?) vandaan komt. Ook hij nadert op 39-jarige leeftijd bij Manchester United het einde van zijn loopbaan. Iets om samen op te zetten? „Dan mag Edwin zich bij mij inkopen”, lachte Van Dijk. Hij ziet kwalitatief gezien weinig parallellen tussen hem en zijn dorpsgenoot. „Behalve het feit dat we beiden nog op hogere leeftijd actief zijn. Voor een keeper is routine zeker van belang.”

Desondanks was hij voor de klassieker van gisteren toch wat gespannen. „Dat houd je altijd. Een gezonde wedstrijdspanning is ook een manier om je op te laden.” De sfeer in de Kuip, die bij lange na niet was uitverkocht, zag hij als een van de pluspunten in de confrontatie met Ajax. Als eerste stapte Van Dijk na de rust op het veld en als laatste zocht hij weer de kleedkamer op. Eenzaam en alleen bedankte hij bij het verlaten van het veld Het Legioen.

Van Dijk kon zich achteraf weinig verwijten. Hij had weinig of geen schuld aan de nederlaag. Bij de eerste treffer van Ajax, dat vooral fysiek veel sterker was en het vederlichte Feyenoord vaak simpel van de bal liep, werd de doelman verrast door een van richting veranderd schot. Stefan de Vrij anticipeerde verkeerd op een vrije trap van Ajax-aanvaller Miralem Sulejmani waardoor Siem de Jong kon scoren. Na rust had Feyenoord op grote achterstand gezet kunnen worden. Mounir El Hamdaoui en Luis Suarez raakten binnen vier minuten de paal. Stekelenburg werd in die fase alleen op de proef gesteld door een schot van Tim de Cler. De linkervleugelverdediger was Feyenoords gevaarlijkste aanvaller omdat Ajax hem steeds vrij liet opkomen. Dat kwam ook omdat Suarez op de voor hem rechterflank vrijwel nooit meeverdedigde en Rasmus Lindgren, de vervanger van de gepasseerde Demy de Zeeuw, zijn handenvol had aan defensieve arbeid op het middenveld. El Hamdaoui miste eerst nog met een boogbal voor open doel voor hij 2-0 aantekende. Een steekpassje rondde de spits feilloos af. Van Dijk kwam uit zijn doel maar was kansloos. „Dan zie je toch de klasse bij Mounir”, meende de doelman.

Tot verbazing van trainer Mario Been verplaatste het strijdgewoel zich het laatste kwartier naar het strafschopgebied van Maarten Stekelenburg. Bij een corner moest hij een kopbal van Andre Bahia incasseren. „Ik wilde springen, maar werd voor het doel in mijn rug en zij gelopen waardoor ik niet bij de bal kon komen”, verweerde de WK-finalist zich. Stekelenburg zal in tegenstelling tot Van Dijk bij Feyenoord de rest van het seizoen het doel van Ajax verdedigen. „Althans als de trainer het goed vindt”, stelt hij. De keeper voelt geen terugslag na het WK in Zuid-Afrika. „Ik heb pas één fout gemaakt. Dat was tegen FC Twente om de Johan Cruijff Schaal, de verkeerde trap op Van der Wiel waaruit een doelpunt ontstond. Ik voel me goed en sterk.”