Introdans rommelig

Introdans met Sterren en Strepen. Gez: 17/9, Arnhem. Tournee t/m 20/1/11. Inl. www.introdans.nl **

Een pas, een huppel, een zijwaarts sprongetje. De acht in sober wit gestoken dansers van Introdans voegen steeds meer subtiele variaties en versieringen toe aan hun pendeldans, die de minimalistische structuur van Philip Glass’ muziek volgt. Aan het einde volgt de bevrijding als de paren over de diagonaal spurten, om in het midden een zweefsprong te maken.

Zo beschreven is Dance van Lucinda Childs, icoon van de postmoderne dans, saai. Maar op het toneel wekt de destijds revolutionaire choreografie uit 1979 nog altijd verwondering: wat een monomanie, wat een concentratie! Via een op gaasdoek geprojecteerde eerdere versie (een ontwerp van Sol LeWitt) van het stuk worden de dansers geconfronteerd met een eerdere cast. Opvallend is hoe veel lichter, losser en gelijker het stuk in de uitvoering van moderne dansers was - bij Introdans oogt Dance tegelijk rommelig en keurigjes.

Walk of Fame van Gisela Rocha mag direct van het repertoire worden afgevoerd. Het is een zouteloos, breed uitgesponnen en clichématig stuk over het hedendaagse sterrendom. In La Morte del Cigno geeft danser Zachary Chant een sterke uitvoering aan een slappe choreografie. Het stuk bevat in poses en port de bras verwijzingen naar Anna Pavlova’s Stervende Zwaan, maar choreograaf Mauro de Candia heeft het met hoekige en abrupte bewegingen plastischer en virieler willen maken. Het verband tussen de sfeer van Saint-Saëns’ muziek en de dans gaat zo helaas verloren.

Introdans geeft Hans van Manens Compositie helaas geen sterke persoonlijke invulling.