Betoverend en zwierig

l’Amour de loin van Kaija Saariaho (muziek) en Amin Maalouf (libretto) door de Vlaamse opera o.l.v. Koen Kessels. Gehoord: 18/9 Antwerpen. Herh.: 21/9 t/m 28/9 aldaar, 6/10 t/m 13/10 Gent. ****

Tien jaar na de wereldpremière is de opera l’Amour de loin (2000) van de Finse componiste Kaija Saariaho wereldwijd al in acht verschillende producties op de planken gekomen, onder meer in een ‘mise-en-espace’ van Pierre Audi in Amsterdam. Deze voor een eigentijds werk ongekende populariteit zegt veel over de aantrekkingskracht van de muziek en het verhaal over de liefde tussen een middeleeuwse troubadour en zijn onbereikbare droomvrouw in het verre Libië.

Voor de Vlaamse Opera-productie werd een beroep gedaan op de Zwitserse regisseur, choreograaf en clown Daniele Finzi Pasca, die net als decorbouwer Jean Rabasse zijn sporen verdiende bij Cirque du Soleil. Dat is goed te zien in de visueel adembenemende voorstelling vol zwierige lakens en linten, gewichtloos rondzwevende mensen en virtuoos gebruik van licht en schaduw. Het combineert als vanzelfsprekend met de van begin tot eind betoverend kleurrijke, geregeld aan de Oriënt refererende muziek van Saariaho, die door het orkest nog iets preciezer zou kunnen worden uitgevoerd. Maar het voor deze opera essentiële gevoel van (fysieke) afstand tussen troubadour Jaufré Rudel en zijn beminde Clémence (door uitstekende zangers vertolkt) wordt wat tenietgedaan door het steeds langsscheren van de ander als de één aan het woord is.