Sport in beeld

Hoe gevaarlijk dit is, weten we niet. Allicht niet zo heel erg, want aan doden hebben sponsoren een broertje dood, en overheden zeker. De Conseil Général is zoiets als Provinciale Staten en die zitten niet te wachten op burgerslachtoffers, dank u beleefd.

3800 meter. Een peuleschil, inderdaad. Niet voor niets is het net de Kalverstraat, deze Aiguille du Midi, hoewel hetzelfde gezegd schijnt te kunnen worden van de Himalaya. Achterop en beneden wordt er ook nog volop gesjokt in deze ‘Odyssée du Flocon à la Vague’, ter promotie van de kandidatuur van Annecy voor de Olympische Winterspelen van 2018. Wordt er trouwens niet ook gejeu-de-bould, daar beneden? Je weet het niet, met Fransen. En hoe zit het met de lunch? Het kan niet anders of daar is iets op bedacht, van een broodje in de rugzak kan hoe dan ook geen sprake zijn. Een pakezel, een berghut, zoiets moet er klaarstaan bij ‘la vague’, waar de odyssee immers heen voert.

De odyssee op zichzelf is ook al zo typisch Frans. Geen Hollander zou het in zijn hoofd halen om een ‘Tocht van het sneeuwvlokje naar de golf’ te organiseren, ter bevordering van wat dan ook. Deed hij dat, dan wist hij zeker dat het beoogde doel niet bereikt zou worden. Iedereen zou lachend de helling afrollen.

Wie het verschil tussen Fransen en Nederlanders, vooruit, tussen Noord en Zuid wil doorgronden, moet vertaler worden. Wat in het Frans mooi klinkt, is in het Nederlands vaak opgeblazen, pretentieus, baarlijke onzin. Sneeuwvlok bijvoorbeeld snappen we, maar ‘de golf’? Moeilijk, moeilijk.

Pieter Kottman