'Met pijn wilde ik ook winnen'

Zwaargewicht Grim Vuijsters kreeg bij de WK een ernstige blessure, maar won met pijnstillers nog twee partijen. Na een onderzoek werd hij direct geopereerd. „Ik had verlamd kunnen zijn.”

Judoka Grim Vuijsters (27) had niet aan opgeven gedacht toen hij vorige week bij de wereldkampioenschappen in Tokio een nekblessure opliep. Met pijnstillers behaalde hij de zevende plaats in de gewichtsklasse tot 100 kilogram. Maar deze week werd bij terugkomst een scheurtje in een van zijn nekwervels geconstateerd. „Ik heb echt geluk gehad.”

Vuijsters liep zijn blessure vorige week donderdag op bij zijn eerste partij, tegen de Kazach Jerzjan Sjinkejev. „Ik heb het filmpje intussen twintig keer gezien en eigenlijk ziet het er best lullig uit”, vertelt de zwaargewicht vanuit het Elisabeth Ziekenhuis in Tilburg. „Hij maakte een heupworp die ik probeerde te ontwijken. Bij de val kwamen we allebei op mijn nek terecht. Ik ben niet van de wereld geweest, maar kon even niks na een pijnscheut van zo’n tien seconden. Toen ik bondscoach Maarten Arens hoorde roepen, besefte ik weer waar ik was.”

De hbo-student sporteconomie versloeg Sjinkejev met moeite en onderging meteen na afloop van de partij enkele verplichte medische tests. „Een fysiotherapeut controleert dan of je uitval van ledematen hebt of uitstraling naar andere plekken in je lichaam. Mocht dat zo zijn, dan krijg je een negatief advies voor de volgende ronde. Ik voelde alles tintelen, maar de alarmbellen die bij deze blessure horen, gingen gek genoeg niet af. En ik wilde natuurlijk ook met pijn wel wereldkampioen worden.”

Vuijsters versloeg met pijnstillers nog twee tegenstanders en werd uitgeschakeld in de kwartfinales. De judoka nam ook de dagen daarna medicijnen tegen pijn in rug en nek. Hij deed zaterdag nog tests met de twee fysiotherapeuten en de bondsarts van de Nederlandse judobond, maar zag toch af van deelname in de open gewichtsklasse van afgelopen maandag. De judobond regelde dat Vuijsters meteen na aankomst in Nederland bij het AMC in Amsterdam terecht kon voor een CT-scan. „Ik zag erg tegen de terugvlucht op, maar had geluk dat de piloot een bekende was. Hij regelde dat ik business class kon vliegen, zodat ik bijna helemaal plat kon liggen.”

Vuijsters mocht na de diagnose het ziekenhuis niet meer verlaten. Hij beseft nu pas hoe gevaarlijk het was met de blessure te judoën. „Het had veel erger kunnen aflopen. De dokters zeggen dat ik zelfs verlamming kon en kan oplopen bij de minste beweging. Maar ik bekijk het allemaal nuchter. Ik had het ook hartstikke tof gevonden om hier met een medaille om mijn nek te zitten.”

De judoka uit Goirle werd gistermiddag in Tilburg geopereerd. „Op zijn boers gezegd snijden ze me open, repareren ze de wervel en schroeven ze me weer dicht. Het is afwachten hoe lang de revalidatie zal duren. De dokter zei dat het gewoonlijk zes maanden duurt, maar in mijn geval kan het even langer duren. Het is een instabiele breuk waarbij de wervels een paar graden zijn gedraaid. Hopelijk treden na de operatie geen complicaties op.”

Een herstel van een half jaar, het is het laatste waar Vuijsters op zat te wachten. De Olympische Spelen van 2012 in Londen zijn het doel, zeker na de gemiste kwalificatie van ruim twee jaar geleden. Hij verloor destijds de concurrentiestrijd van Dennis van der Geest. Vuijsters had betere klasseringen behaald, maar werd niet naar Peking uitgezonden omdat Van der Geest op basis van eerdere prestaties een beschermde status had. Vuijsters en zijn trainer Jan de Rooij betichtten de judobond, die onder leiding staat van Dennis’ vader Cor van der Geest, van partijdigheid en stapten tevergeefs naar de voorzieningenrechter.

Zonder de gestopte Van der Geest als concurrent heeft Vuijsters op nationaal niveau de zwaarste gewichtsklasse voor zichzelf. Hij won vorig jaar zijn eerste medaille op een titeltoernooi, zilver bij de Europese kampioenschappen in Tbilisi. Na recente prestaties bij wereldbekerwedstrijden en de zevende plaats bij de WK in Tokio staat de judoka voorlopig zevende op de wereldranglijst, die bepalend is voor olympische kwalificatie.

Vuijsters, die het EK van dit jaar in Wenen al miste wegens een beenblessure, weet dat hij een achterstand zal oplopen, maar zegt overtuigd te zijn van zijn kansen Londen te halen. „Gelukkig is het laatste jaar voor de Olympische Spelen het belangrijkst, want na elk seizoen halveert het puntenaantal op de ranglijst. Zeker na mijn revalidatie zal het zwaar zijn, maar ik heb bewezen dat ik medailles kan halen bij sterk bezette toernooien. Ik denk echt dat ik het ga halen.”