Meezweven met de Hubble

Zou je weleens op ruimtereis willen? In Den Haag kun je (bijna) over de schouders van astronauten meekijken, in een film over de Hubble.

De ene astronaut smeert bonenpasta op een zwevend pannekoekje. De andere hangt hulpeloos achterover terwijl zijn maat zijn witte ruimtelaarzen aandoet. Alsof thuis zijn moeder hem nog helpt met aankleden. Zo meteen gaan deze astronauten een ruimtewandeling maken. In hun grote witte pak kruipen ze voorzichtig naar buiten. Daar zweven ze: kleine poppetjes die opkijken tegen een zilveren ton zo groot als een walvis. Dat zilveren ding is de Hubble-ruimtetelescoop die in de afgelopen twintig jaar de mooiste foto’s van ons heelal heeft gemaakt.

Het Imax-theater in Den Haag vertoont een spannende film over de reparatie van de Hubble. Het astronautenteam dat de ruimtetelescoop anderhalf jaar geleden bezocht, heeft die film zelf gemaakt. Op het grote koepelvormige bioscoopscherm kun je de astronauten tijdens hun missie op hun vingers kijken. Je moet wel cool zijn om tientallen schroefjes los te draaien, zwevend aan een dunne lijn in de ruimte. En dan moet je ook nog uitkijken voor de scherpe randjes van het computerpaneel dat je zojuist hebt losgeschroefd. Zo’n scherp randje kan je handschoen opensnijden. Dan lekt de zuurstof weg uit je ruimtepak. Je stikt.

De astronauten reisden naar de Hubble met de spaceshuttle. Vlak voor de lancering lijkt het alsof je je neus tegen hun helm kunt drukken. De astronauten kijken gespannen om zich heen, terwijl hun oranje reispakken worden dichtgeritst. Bij de lancering vult het filmscherm zich met vlammen. Je zit te schudden in je stoel.

Deze film toont ook de camerabeelden die de Hubble-telescoop van het heelal heeft gemaakt. Achterover leunend in je stoel zie je eerst overal sterren. De witte puntjes zijn niet te tellen. Op je rug in een donker weiland zou je bij een heldere nacht zoiets ook kunnen zien. Maar dan zoomt de camera in op een paar van die witte puntjes. En wat blijkt? Dat handjevol puntjes is in werkelijkheid ook weer een wolk van ontelbaar veel sterren. Het zijn er miljarden maal miljarden.

Nog verder zoomt de Hubble-camera in. We zien rode en blauwe vuurballen, witte schijven en kleurrijke wolken – het lijkt alsof je in vliegende vaart door het heelal reist. Sterrenstelsels schieten langs je heen. De camera zwenkt in de richting van een kleurige sliert. Van binnen lijkt die op een grot van sluierwolken. “Dit is de plek waar sterren worden geboren”, vertelt de commentaarstem. Zelfs astronauten zullen hier nooit komen. Maar met deze film over de Hubble-telescoop zit je er middenin.

De film ‘Hubble’ draait vanaf 4 oktober in het Imax-theater. Zie omniversum.nl