Tijdschrift

Het werk van de jong gestorven Roemeen Max Blecher (1909-1938) is nog niet in het Nederlands vertaald. Liefhebbers van Blecher, wiens roman Inimi cicatrizate in bijvoorbeeld Duitsland een aanzienlijke status heeft, moeten het doen met Duitse, Engelse of Franse vertalingen. Jan H. Mysjkin vertaalde voor De Brakke Hond Blechers surrealistisch getinte verhaal ‘De Hondenopstand’, waarin een hondenbrigade van de ‘Geheime Politie’ in opstand komt tegen het gezag.

Een tijdschrift biedt de mogelijkheid tot dit soort kleine ontdekkingen, want het is nog maar afwachten of een uitgeverij zich waagt aan de vertaling van een volledig boek van iemand als Blecher. Maar een literair tijdschrift zal méér moeten doen dan zoiets, aldus de strekking van een ander stuk in dit nummer. Chrétien Breukers hoopt dat ‘de literaire bladen binnenkort hun vorm zullen weten te vinden, en dat die vorm niet alleen wordt bepaald door de subsidieaanvraag’.

Breukers jaagt de bladen het internet op, want hij is van mening dat ‘de gelijkvormige muziek die de verschillende redacties voortbrengen, niet te herkennen is’. Het moet gezegd dat Breukers een punt heeft, want behalve hier en daar een proza- of dichtparel voor de fijnproever heeft de hond uit de naam van het blad een wat te behaagzieke, brave natuur.

Bram de Ridders verhaal ‘Mijn vaders zoon’ verdient een pluim en ook de gedichten van Delphine Lecompte en Lieke Marsman zijn aanwinsten, maar het ontbreekt aan artikelen (essays?) die het belangrijk maken dat de lezer dìt specifieke nummer erop naslaat, en niet bijvoorbeeld het voorgaande nummer of een nummer van nog langer geleden.

Die inwisselbaarheid moet eruit. Je zou toch tegen zaken aan moeten lopen die het belang uitstralen dat ze er nu zijn en dat ze nu afgedrukt worden.

De Brakke Hond 106. € 12,-.