SELECTIE CD

The Ex

Catch My Shoe

cd pop ****

Catch My Shoe is de eerste cd van The Ex met nieuwe zanger Arnold de Boer. De komst van De Boer leidde tot een luchtiger koers: in plaats van de anarcho-punktirades van G.W. Sok is er nu de lichte stem van De Boer die met ironische ondertoon zijn teksten zingzegt, en voor het eerst figureert een onderwerp als de Rivièra in een Ex-liedje.

De muziek klinkt nog altijd stekelig, met vooral in het gitaarspel een wrikkende kwaliteit, alsof twee mensen van twee kanten tegelijk tegen een deur duwen. Door toenemende vervlechting van de riffs, groeiend volume of repeterende loopjes wordt de spanning in liedjes als Double Order en Keep On Walking gehamerd. En soms is er een mooi massief intermezzo van trompettist Roy Paci als bekroning. Catch My Shoe werd in drie dagen opgenomen in Chicago en geproduceerd door veteraan Steve Albini, die de spaarzame stijl van The Ex helder overbracht. The Ex is een pioniersband, die muziek ontdekt in voor popmuzikanten ongebruikelijke landen als Ethiopië en gebieden als Oost-Europa. Zo staat op de nieuwe cd het frivole, door drummer Katherina Bornefeld gezongen, Ethiopische Eoleyo. Na lange buitenlandse omzwervingen is de band nu geregeld in Nederland te zien: Doornroosje Nijmegen(29/9), Vera Groningen (30/9) en De Kade Zaandam (8/10).

HESTER CARVALHO

Mavis Staples

You Are Not Alone (Anti)

cd pop ****

Er kunnen rampen of wonderen gebeuren wanneer een bewonderaar zich bemoeit met de muziek van zijn idool. Rick Rubin redde Johnny Cash in diens nadagen van de vergetelheid, maar Prince maakte een potje van de twee albums die hij produceerde voor soulzangeres Mavis Staples. De voormalige leadzangeres van de Staples Singers nam revanche met het door Ry Cooder geproduceerde gospelalbum We’ll Never Turn Back. Nog geslaagder is haar samenwerking met Jeff Tweedy van Wilco op You Are Not Alone, waarbij de 71-jarige soultornado al haar bezieling en vocale diepgang uit de kast trekt.

Met een mix van blanke en zwarte soul- en rockmuzikanten reikt Tweedy haar traditionals aan van Reverend Gary Davis en Little Milton, en nummers van Randy Newman en John Fogerty. Wrote a song for everyone van Creedence Clearwater Revival wordt in haar robuuste versie een wonder van compassie en strijdvaardigheid, zoals ze Last train van Allen Toussaint laat hijgen en puffen als een stoomlocomotief. Tweedy is als songschrijver betrokken bij de twee mooiste nummers: het titelnummer en het sobere In Christ there is no east en west waarin een hemels huwelijk tussen countryrock en gospel wordt gesloten.

Jan Vollaard

Lobi Traoré

Rainy Season Blues

cd wereldmuziek *****

Rainy Season Blues doet denken aan de laatste albums van Johnny Cash. Niet alleen is deze cd van Lobi Traoré postuum uitgebracht, de Malinese zanger/gitarist brengt zijn nummers in de meest sobere vorm. Met niet meer dan zijn stem en zijn gitaar bereikt hij een indrukwekkende emotionele diepgang. Anders dan bij Cash was deze opzet uit nood geboren. Traoré wilde zijn nummers eigenlijk met een groep opnemen, maar omdat het label blijkbaar niet over de nodige middelen beschikte werd het toch een solo-cd. Het resultaat komt opvallend dicht in de buurt van de Deltablues van Son House en Mississippi Fred McDowell. Schorre, indringende zang en krachtig geplukte snaren. Niemand had de dood van Traoré enkele maanden terug zien aankomen, ook hijzelf niet, maar hij zingt alsof hij voor het laatst de kans heeft zijn ziel de wereld in te sturen.

René van Peer

La Venexiana

Round M. Monteverdi meets jazz

cd klassiek ****

Bach swingt, dat weten jazzmusici al decennia. Dat ook een oude componist als Claudio Monteverdi zich leent voor scheutige syncopen en jazzy solo’s, is een recenter ontdekking. Het ensemble l’Arpeggiata verraste op het Festival Oude Muziek in 2006 met zeventiende-eeuwse muziek vol blue notes. La Venexiana gaat onder leiding van Claudio Cavina een stap verder: op de cd Round M ontaardt werk van Monteverdi en tijdgenoten in stevige improvisaties, waarbij drums en saxofoon in dialoog gaan met theorbe en klavecimbel. Volgens het cd-boekje blijven de oorspronkelijke zanglijn en bas daarbij ongemoeid. Inderdaad zingt sopraan Roberta Mameli vertrouwde melodieën op helder klassieke wijze. Zij het dat een uitdagend spel wordt gespeeld met ‘rubato’, het ‘stelen van tijd’. Door boven een herhalende baslijn veel flexibiliteit toe te passen, ontstaat als vanzelf swing. Dat kan larmoyant uitpakken, maar in de snellere delen leidt de samenwerking van jazz en oude muziek tot aanstekelijke resultaten. Eveneens recentelijk door La Venexiana uitgebracht: de opera L’incoronazione di Poppea, voor wie niet van saxofoons houdt maar wel van de sensuele Monteverdi.

Floris Don