Lamlendigheid

In afwachting van het aantreden van het meest rechtse kabinet uit de Nederlandse geschiedenis is de democratie alvast opgeschort.

Je zou het bijna vergeten (en, mijn god, wat zou je het graag willen vergeten, maar soms schrik je midden in de nacht wakker, badend in het zweet, en besef je dat het waar is), maar we worden nog steeds geregeerd door een kabinet-Balkenende. Sterker nog, het demissionaire rompkabinet Balkenende V zit er intussen langer dan de hele regeerperiode van Balkenende I heeft geduurd. Dinsdag mag de premier voor de negende keer luisteren naar de Troonrede die hij zelf heeft geschreven. Het zal een bizarre vertoning zijn. De koningin zal een verstrooide indruk maken. Ze zit met haar hoofd bij het formatieproces, dat totaal niet volgens haar zin verloopt. En terwijl wij haar daarover graag zouden horen praten, moeten we luisteren naar beleidsvoornemens die wellicht nooit zullen worden uitgevoerd.

Maar het meest bizarre is dat de premier zich vervolgens niet in het parlement zal verantwoorden voor zijn beleidsvoornemens. Balkenende heeft geen zin. Is verhinderd. Heeft belangrijkere dingen aan zijn hoofd dan de democratie. Vliegt direct na de Troonrede naar New York. En het parlement, onze democratisch gekozen volksvertegenwoordigers, gelooft het allemaal wel. Ze hebben ook geen zin. Laten we de regering en het parlement dan maar helemaal afschaffen, denk ik dan. De ambtenaren op de ministeries doen hun werk heus wel.

Dit vertoon van democratische lamlendigheid is des te schrijnender omdat het rompkabinet van christenen en christenfundamentalisten op de valreep nog een paar fijne christelijke maatregeltjes doordrukt: bezuinigen op de kinderopvang, de pil uit het basispakket en extra accijnzen op verwerpelijke genotsmiddelen zoals sigaretten. Bovendien wordt, als cadeautje voor de PVV, alvast drastisch bezuinigd op inburgering en de grote linkse hobby die cultuur heet. Volgens de uitgelekte plannen zullen internationaal gerenommeerde instituten als het Residentieorkest en het Rotterdams Philharmonisch moeten worden opgeheven.

Maar dit alles vormt kennelijk geen aanleiding voor een parlementair debat. Misschien is het ook wel beter zo: geen immigranten, geen cultuur en geen democratie. Welterusten Nederland.

Ilja Leonard Pfeijffer