Een aards hemellichaam

Een Ode aan de tomaat schreef Pablo Neruda, met daarin karakteristieken van de tomaat als ‘een frisse, diepe, onuitputtelijke zon’ en ‘aards hemellichaam’. Hij spreekt over haar ‘opvallende volheid en overvloed’ en besluit: „Ze geeft ons/ het geschenk van haar vurige kleur/ en haar volledige frisheid”.

Dan weten we weer even waar we het over hebben, niet over zomaar een of ander groentetje.

Eigenlijk is geen enkele groente  zomaar een of ander groentetje – kreeg gisteren in sliertjes gesneden, kort in de boter gebakken  knolselderie en man wat was dat lekker. En dan praten we gewoon over knolselderie hè, niet over vurige kleur en diepe zon.

De maaltijd die we gaan bereiden is echt een beetje feestelijk  vind ik, en de smaak is verrukkelijk dankzij het geheim van wat  verse gember in de tomatensaus. Ja, nu is dat geen geheim meer.  Doe het en sta versteld. Geef vooraf een paar schoteltjes meze, en  zie: verrukkelijke mediterrane gevoelens overspoelen de tafel. Wat  best mag nu de herfst er al zo vroeg zo veel zin in heeft.

Gedroogde kikkererwten moeten ruim van tevoren geweekt  worden want ze moeten wel zes  tot acht uur in koud water staan   en lang gekookt - het kost vaak  wel twee uur om ze gaar te krijgen. Veel langer dan kookboeken  altijd zeggen. Het weken kan wel  bekort worden door ze af te spoelen en dan te overgieten met kokend water, met een deksel op de  pan anderhalf uur laten staan, dan  koken. Het voordeel van geweekte  en zelf gekookte kikkererwten (of  eigenlijk: kekererwten, maar dat  zegt en schrijft niemand meer) is  dat ze steviger blijven en minder  zout zijn. Bovendien smaken ze  ietsje notiger. Maar dat valt in deze tomatensaus niet zo heel erg  op, dus wie voor gemak kiest heeft  niet echt ongelijk.

Vis en garnalen in tomatengembersaus (voor 6 personen)

  • 1 kilo tomaten
  • 2 kleine uitjes
  • snufje gedroogde rode peper
  • snufje gemalen komijn of  even geroosterde komijnzaadjes
  • 1 teentje knoflook
  • stukje verse gemberwortel
  • een handje rozijnen
  • 1 blik kikkererwten of 200 gr.  gedroogde
  • 600 g couscous
  • 6 grote garnalen
  • 6 moten heek of andere, beetje stevige, witte vis
  • bosje koriander
  • olijfolie

Snijd de tomaten aan stukjes,  gooi de zaadjes weg. Snijd de ui en  de knoflook. Giet een stuk of drie  eetlepels olijfolie in een ruime  pan. Bak op niet al te hoog vuur de  ui, de knoflook en de rode peper.  Rasp de gemberwortel daaroverheen. Strooi er wat komijn over.  Roer door totdat alles kleur en  geur heeft gekregen en doe de tomaten erbij. Laat een half uurtje  pruttelen en breng dan op smaak  met zout en wellicht een half theelepeltje suiker. Doe de rozijnen bij  de saus. Voeg de kikkererwten toe.

Stort de couscous in een schaal  en overgiet die met ongeveer hetzelfde volume aan kokend water.  Roer goed door, het handigste is  met een vork, om klontjes te voorkomen, voeg een snufje zou toe en  laat een half uurtje goed afgedekt  (dan blijft het warm) staan. Giet  twee eetlepels olijfolie bij de couscous en meng weer goed.

Hak de koriander fijn. Bak de  heek en de garnalen in een koekenpan en doe daar een deel van  de saus bij. Warm de couscous indien nodig wat op in de oven onder folie een stort hem op een royale schaal. Leg de gebakken vis  met saus er in het midden op en  bestrooi het geheel met koriander.  Dien de rest van de saus apart op  in een kom of schaal – anders  wordt de couscous zo nat.