Kelder was Repelsteeltje en Storms miste bretels

Ik had het de avond ervoor op tv niet gezien, maar de volgende ochtend werd duidelijk dat ik iets gemist had: Pieter Storms had ruzie gemaakt met Jort Kelder in De Wereld Draait Door. Volgens Jort Kelder had Storms hem zelfs na de uitzending een aantal keer op zijn wang geslagen. „Maar waar ging de ruzie dan over?” vroeg ik verbaasd aan mensen om me heen. Dat snapte eigenlijk niemand, maar het had iets te maken met de verloedering van de journalistiek in het algemeen en van sm-relaties in het bijzonder.

Ik bekeek het gewraakte filmpje natuurlijk meteen, want het is extra spannend om iets te zien waarvan je weet dat het gaat escaleren. Bovendien kun je dan vanaf het begin bedenken: voor wie ben ik?

Dit lijkt me het moment om op te biechten dat ik een bescheiden liefde voor Jort Kelder koester. Het heeft iets te maken met zijn zelfspot (maar als ik zeg zelfspot bedoel ik bretels). Pieter en Nina Storms zou ik waarschijnlijk weer niet zo snel uitnodigen voor een avondje Zwitsers kaasfonduen, uit pure angst dat ik iets verkeerds zeg en er beslag wordt gelegd op mijn huis, fiets en linkernier.

Maar het was geen bevredigend gevecht. Na een schijnbegin waarin Pieter Storms zijn zorgen uit over de huidige journalistiek en hoe die beïnvloed wordt door de media, zie je al aan Jort Kelders ogenschijnlijk nonchalante houding in combinatie met zijn gespannen mond dat hij wacht op zijn kans. Als die eenmaal komt ontspint zich een totaal chaotische discussie, waarin Pieter Storms af en toe brult: „JIJ! DE FEITEN PARAAT! NIET!” en Jort Kelder als een boosaardig Repelsteeltje ronddanst met de door hem opgesnorde uitspraak van de rechter.

Ik vond dit niet zo hoopgevend voor mijn wellicht luisterrijke toekomst met Jort Kelder. Mochten we ooit ruzie krijgen, dan zie ik nu al voor me hoe hij me met zijn uitgestreken en licht spottende gezicht aan zal kijken, een briefje omhoog zal houden en zal zeggen: „Sorry, maar op dit boodschappenlijstje staat toch echt duidelijk dat jij de tofuballetjes zou kopen”, waarna hij me dit feit nog drie uur lang in mijn gezicht zal wrijven. Pieter Storms gaf daarentegen op een gegeven moment ruiterlijk toe dat hij een fout had gemaakt. Daar kún je wat mee.

Gelukkig werd na de uitzending het natuurlijk evenwicht weer hersteld: Pieter Storms gaf Jort Kelder een paar petsen in het gezicht. En of het nou rake klappen waren of, zoals Storms zelf beweerde, lichte tikjes; iemand in zijn gezicht tikken is een van de allervervelendste dingen die je in een ruzie kunt doen. Dat is zo naar en vernederend.

Jort Kelder zou wel wat minder kinderachtig mogen zijn en Pieter Storms mist duidelijk een gezonde dosis bretels.

Renske de Greef