Veel continuïteit en beginnende breukjes

De eerste week van de nieuwe opzet van actualiteitenrubrieken bij de publieke omroep verraste vooral door de continuïteit ten opzichte van de oude. Twan Huys vergiste zich zelfs gisteravond heel even door het in Nieuwsuur (NOS/NTR) als vanouds over Nova (VARA/NPS) te hebben.

Op het futuristische decor na, dat het midden houdt tussen een Amerikaanse koelkast en een ruimteschip, is het verschil tussen oud en nieuw hier miniem. Clairy Polak hield haar eerste diepte-interview op locatie met Gerrit Zalm (ABN Amro) en de nieuwe Europacorrespondent Saskia Dekkers maakte een nuttige reportage over de verkoop van de haven van Piraeus aan een Chinees staatsbedrijf. Na een rommelige eerste uitzending had alles ook zo door Nova gemaakt kunnen zijn.

Van de drie geprofileerde varianten van Uitgesproken lijkt die van de EO in een groen decor het meest op het oude Netwerk. De VARA-editie (rood decor) verraadt onwennigheid in het stijfjes brengen van progressiviteit beogende, vaak nogal saaie items. De blauwe aflevering van WNL swingde relatief het meest in het berijden van rechtse stokpaardjes („gemeenten verkwisten uw belastinggeld aan ontwikkelingshulp”).

Ook het ontbijtnieuws van de nieuwe omroep WNL besteedt, zoals te verwachten viel, veel aandacht aan wat diezelfde dag in De Telegraaf staat. Maar op de klungelige items op locatie van onervaren verslaggevers na is Ochtendspits wel een goedgemaakt programma, dat relatief veel ruimte maakt voor economische onderwerpen, nieuwe media, jongeren en vrouwen in beeld.

Gisteren werd voor het eerst de bezorgde burger nadrukkelijk bediend, door de vondst van een foetus in een vuilcontainer als het belangrijkste nieuws van de dag te brengen.

Ook PowNews had zich de eerste week relatief aangepast aan de publieke omroep zoals wij die kennen, door een milde televisieversie van de website GeenStijl te fabriceren. Maar maandag werd al meer de eigenheid benadrukt, met expliciete beelden van porno in 3D en vragen naar het liefdesleven van hockeymeisjes.

De grootste winst voor de kijker zit in de nieuwe wekelijkse rubrieken van NCRV en KRO, waaraan je het relatief hoge budget afziet. Altijd wat (NCRV) portretteerde CDA-voorzitter Henk Bleker als onthechte ponyfokker en liet filosoof Bas Haring het nieuws spitsvondig becommentariëren.

Brandpunt (KRO) heeft geen studiopresentator, maar laat elk item leunen op het soortelijk gewicht van een van de vier als zwaar geschut geafficheerde sterverslaggevers. Maar alle drie de onderwerpen waren zorgvuldig gedraaid en gemonteerd, en min of meer journalistiek interessant.