Scram C Baby heeft na 18 jaar zijn optimale vorm

Pop Scram C Baby. Gehoord: 11/9 Paradiso, Amsterdam. Herhaling: 26/9 Mezz, Breda; 9/10 Cayen, Enkhuizen; 29/10 Asteriks, Leeuwarden. Info: scramcbaby.nl****

Na achttien jaar maakte de Nederlandse band Scram C Baby eindelijk de cd die eerdere beloftes inlost. De dertien liedjes op Slow Mirror, Wicked Chair springen heen en weer tussen frivool en strak, denderen over je heen en klinken dan plotseling breekbaar. Scram C Baby bedenkt een eigen vorm: een intro hoeft niets te maken te hebben met de rest van het nummer en een van de beste liedjes, Sunburnt, duurt maar 1.07 minuut.

De cd werd afgelopen weekend gepresenteerd in Paradiso, Amsterdam, waar bleek dat het vaak van bezetting wisselende Scram C Baby nu zijn optimale vorm heeft bereikt. Drie doorgewinterde muzikanten – gitarist Frank van Praag, bassist Geert de Groot en nieuwe drummer/zangeres Marit de Loos (vroeger van Caesar) – houden de chaos in het gareel.

Van Praag ronkt als Ron Asheton van The Stooges of speelt schrijnende akkoorden. De Loos is de gelijkmatige motor en De Groot legt een parmantige discobasis. Zanger John Cees Smit heeft de dictie van een hijgend paard, maar weet toch venijn in zijn voordracht te leggen. De Loos beantwoordt zijn furie met luchthartige koorzang, wat het effect heeft van een ijsje op een warme dag.

Tijdens het optreden worden de nummers in hoog tempo afgevuurd. Smit vindt daarbij een gunstig midden tussen joviaal en mysterieus. Hij bespeelt het publiek, dat ingewikkelde basloopjes moet meezingen, of staat introvert achter de microfoon: gebarend als een jongleur of dirigent. Soms verschenen twee zangeressen op het toneel die de koortjes nog sterker aanzetten, als om de girlgroup-stijl te onderstrepen.

Scram C Baby heeft achttien jaar gegraasd op diverse weiden van de popmuziek, het resultaat is een swingende eigen interpretatie.