Losgaan

Vroeger had je het als observator van familiebetrekkingen in het dagelijks leven gemakkelijk. Je zag een man en een vrouw met enkele kinderen en eventueel de grootouders erbij – en je wist wat je zag. Nu denk ik vaak: hoe zit het precies?

Zo kostte het groepje dat onlangs een restaurantterras aan de rand van Amsterdam betrad, mij de nodige hoofdbrekens. Een man van achterin de veertig en een minstens tien jaar jongere vrouw vormden de kern. Zij waren in gezelschap van twee puberende meisjes en een jongetje van een jaar of acht. Pa en ma met hun drie kinderen? Nee, wás het maar zo eenvoudig.

In de eerste plaats waren de twee volwassenen nog niet zo lang bij elkaar. De man greep voortdurend naar de kuiten van de vrouw onder haar broekspijpen en zij liet dat met een bereidwillige glimlach toe. Vooral aan hem kon je merken dat hij dit al een hele tijd niet meer gedaan had en dat het hem best beviel. Hij voelde zich weer jong worden, een verliefde jongen. Hij lachte vrolijk en schudde veel met zijn grijze, golvende haar dat alleen op de kruin een ronde, kale plek vertoonde.

Hun gedrag viel ook op doordat het zo sterk contrasteerde met dat van een echtpaar van middelbare leeftijd dat twee meter verderop zat. Zij zaten bijna roerloos naast elkaar te lezen: hij een boek, zij de krant. Aan de stoel van de man hing een oranje plastic tas met het opschrift ‘Etos gaat los’. Zij praatten amper met elkaar en letten niet op hun omgeving, zó verdiept waren ze in hun lectuur. De leeslust was bij hen sterker geworden dan de vleeslust, als ik het zo even mag samenvatten.

Ik vroeg me vooral ook af bij wie de kinderen hoorden. Na het nodige gepuzzel kwam ik tot de slotsom dat het jongetje van de vrouw was en een van de puberende meisjes van de man; het andere meisje was vermoedelijk haar vriendinnetje. De man deed heel aardig tegen dat jongetje, op het overdrevene af, alsof hij hem nog moest veroveren. Af en toe klopte de dochter hem op zijn knie. „Ik ben er ook nog”, leek ze te willen zeggen.

Haar vader vond het allemaal prima, maar de kuiten van zijn nieuwe vrouw hadden prioriteit. Het was dan ook een uitkomst toen de drie kids even wilden ophoepelen naar de toiletten. Ik weet niet wat er precies gebeurt als de Etos ‘losgaat’, maar het kan in ieder geval niet vergeleken worden met twee verliefde mensen – van welke leeftijd ook – die losgaan.

Terwijl zij elkaar tot ademnood toe omhelsden, verlegde ik mijn blik naar het onverstoorbaar doorlezende echtpaar erachter. Zij hoefden niet jaloers te worden, want ze zagen het niet eens.

Toen de kinderen terugkwamen, namen de man en de vrouw met tegenzin een neutralere houding aan. Even later stond hij op en liep het restaurant binnen, terwijl de vrouw met de kinderen verder praatte. Toen hij terugkwam, zag ik het meteen: hij had zijn aan de zijkanten nog weelderige lokken natgemaakt en over zijn kruin gekamd.

Hij zat nog maar nauwelijks toen het jongetje zich van achteren op hem stortte en daarbij de kale plek op de kruin weer blootlegde. „Ricky voorzichtig”, zei de vrouw snel.

Ze stapten op. Een geslaagde nazomerse middag was bijna voorbij.

De man van het oudere echtpaar sloeg een bladzij om en las verder.