Kalm, met gedulden bijna foutloos

Drie weken na zijn eerste major won Martin Kaymer in Hilversum het KLM Open.

Het Duitse golftalent lijkt op weg naar de eerste plaats op de wereldranglijst.

Ogenschijnlijk met het grootste gemak won Martin Kaymer gisteren het KLM Open. Cool, calm and collected, zoals het een winnende golfer betaamt. Zonder een spoor van emotie sloeg hij de ballen meestal waar hij ze wilde hebben. Het spel van de 25-jarige Duitser mag dan saai worden genoemd, maar dan wel fascinerend saai.

Kaymer speelt golf zoals het hoort. Met geduld, met kennis van de eigen talenten en beperkingen, en met als hoofddoel: zo min mogelijk fouten maken. De Duitser beheerst deze wapens momenteel als geen ander. Drie weken geleden won hij zijn eerste major, het USPGA-kampioenschap in Whistling Straits (VS), na een play-off met Bubba Watson. Even kalm, geduldig en vrijwel foutloos als de afgelopen dagen op de Hilversumsche Golf Club waar hij met vier slagen voorsprong op de Paraguayaan Fabrizio Zanotti en de Zweed Christian Nilsson de 72 holes voltooide.

Ingetogen en minzaam nam Kaymer zijn eerste prijs in ontvangst. Bijna alsof het de gewoonste zaak van de wereld was geweest, als favoriet het belangrijkste golftoernooi van Nederland winnen. Na de afsluitende, winnende hole gewoon het petje af, een korte lach, een schouderklopje van de caddie en even zwaaien naar familie en publiek op de tribune. Geen nietszeggende explosies van vreugde zoals voetballers na welk doelpunt dan ook. Soms wensen golfliefhebbers iets meer spektakel, iets meer aanvalsdrift, zoals Tiger Woods in zijn goede tijden, of Phil Mickelson. Maar vooralsnog laat Kaymer zich niet van de wijs brengen. Hij speelt zoals hij speelt, hij slaat, chipt en put zoals hij dat wil, omdat hem dat winst oplevert. Dus ook veel geld.

Mocht Kaymer zich ongerust maken voor een afslag, dan is er altijd nog zijn Schotse caddie Graig Connolly. Rustig blijven, nu wel aanvallen, want hier is een kans op een birdie. Dan kijkt Kaymer de kleine ongeschoren Schot aan, pakt hij de driver met vertrouwen en slaat hij de bal naar de plaats waar deze ongeveer moet landen. Connolly snauwt graag naar het publiek wanneer er een onverlaat met zijn cameraatje of iPod een foto maakt. Zaterdag adviseerde hij Kaymer op de laatste holes voor een birdie te gaan. Want voor zondag was slecht weer voorspeld, dus kon hij maar beter met een voorsprong de slotdag ingaan. En wat deed Kaymer: hij viel aan, maakte birdies en begon met twee slagen voorsprong aan de vierde ronde.

Kaymer is een aangenaam mens op en rond de golfbaan, ook voor zijn rivalen. Hij geeft schouderklopjes, zoals gisteren aan zijn flightgenoten Nilsson en Zanotti, wanneer ze een fraaie put hebben gemaakt. Het zelfvertrouwen straalde van hem af. Dit was een man die in een flow verkeert, die in de vorm van zijn leven is, op weg naar de eerste positie van de wereldranglijst waarop Tiger Woods nog altijd tot verbazing van zijn vrienden en vijanden staat.

Zoals Kaymer golf speelt, staat momenteel gelijk aan zen, mindfullness. En het mooie is, tot zijn eigen verbazing: „Ik doe gewoon wat ik doe. Ik verwacht niets bijzonders, ik verwacht niet te winnen; het enige wat ik verwachtte is dat ik goed zou spelen”, zei Kaymer na afloop.

De Duitser weet dat in golf de ene dag niet de andere is, het ene moment niet het andere. De eerste dag goed spelen, zoals de Nederlander Joost Luiten, betekent niet dat je de andere dag goed speelt. Eén moment van tegenslag kan heel lang doorwerken. Eén moment van geluk kan heel snel tot overmoed leiden. Golf is wat dat betreft het meest subtiele, meest mentaal belastende spel. Kijk naar Woods, wiens privébeslommeringen de laatste maanden altijd weer tot een verstoring van het geestelijk evenwicht leidden. Zomaar ineens is een moment van afleiding fataal.

Kaymer geldt al jaren als een groot talent. Nu maakt hij het waar, en hoe. Over drie weken is hij de kopman van het Europese team in de Ryder Cup tegen de Verenigde Staten. Maar het kan zomaar over zijn: één fout, één mislukt toernooi, een blessure, een ziekte. De concurrentie wordt bovendien steeds groter. Voordat de Duitser het beseft is hij Paul Casey, Sergio Garcia, Padraig Harrington of nog erger Tiger Woods: het wil niet meer zoals het ging, zoals hij wil. Golf is een levensles. Het zingt door zijn hoofd, maar hij laat het zingen.

Het moet een genoegen voor de organisatie van het KLM Open en het publiek op de Hilversumsche zijn geweest Kaymer te zien spelen en winnen. Voor amateurs onmogelijk gehouden slagen en puts dienen immer ter inspiratie. Mogelijk werd er een spannender finale verlangd zoals op het USPGA, met Martin Kaymer, Dustin Johnson en Bubba Watson in de hoofdrollen. Maar wanneer de beste wint, op een manier die iedere golfer zich zou wensen, is een belangrijk toernooi geslaagd. Kaymer, eens de evenknie van Nederlands grootste talent Joost Luiten maar intussen een paar stappen verder, kan niet anders dan een prachtige, inspirende winnaar worden genoemd.

Of hij volgend jaar terugkomt? Nou ja, het is dichtbij, Düsseldorf. Kaymer wil wel spelen in zijn buurland, het voelt als thuis. De winnaar zegt wat er van hem wordt verwacht.