J.L. Heldring miskent de smaak van niet-gelovigen

Gegrepen door de kop ‘Bijbel en blote meiden’ begon ik enthousiast de column van J.L. Heldring te lezen in de verwachting dat hij het geloof in een modern daglicht zou stellen (Opiniepagina, 9 september). Niets was minder waar. Hij heft een belerende vinger op naar de presentator van Zomergasten Jelle Brandt Corstius: „Nu, als hij niets met de Bijbel heeft, dan heeft hij heel weinig met de Nederlandse cultuur en, meer in het bijzonder, met de Nederlandse taal.”

Wat een pretentieuze stelling en wat een minachting jegens een steeds groter wordende groep mensen die ervoor kiest om niets met een geloof te hebben, maar wel de Nederlandse taal en cultuur weet te waarderen. Deze column is het zoveelste voorbeeld van hoe religie niet als bindende factor, maar als splijtzwam in de samenleving functioneert.

Wel geef ik Heldring groot gelijk met zijn stelling dat je niet gelovig hoeft te zijn om te weten dat de Nederlandse taal doordrenkt is van het geloof.

Ted Hes

Vogelenzang