Het geduld van Kaymer wordt weer beloond

Met Martin Kaymer kreeg het belangrijkste Nederlandse golftoernooi zijn gewenste winnaar. Een even talentvolle als aangename speler.

De doorgaans ingetogen winnaar Martin Kaymer laat zich omhelzen door zijn Schotse caddie Craig connolly. Foto AP Martin Kaymer of Germany is congratulated by his caddy after winning the KLM Open golf tournament at the Hilversum Golf Club in Hilversum, western Netherlands, Sunday, Sept. 12, 2010. (AP Photo/Ermindo Armino) AP

Ogenschijnlijk met het grootste gemak won Martin Kaymer gisteren het KLM Open. Cool, calm and collected, zoals het een winnende golfer betaamt. Zonder een spoor van emotie sloeg hij de ballen vaak waar hij ze wilde hebben. Het spel van de 25-jarige Duitser mag dan saai worden genoemd, maar dan wel overweldigend saai.

Kaymer speelt golf zoals het hoort: met geduld, met kennis van de eigen kwaliteiten én beperkingen, en met als hoofddoel geen fouten maken. De Duitser beheerst deze eigenschappen momenteel als geen ander. Vier weken geleden won hij zijn eerste major, het USPGA-kampioenschap in Whistling Straits (VS), na een play-off met Bubba Watson. Even kalm, geduldig en vrijwel foutloos als de afgelopen dagen op de Hilversumsche Golf Club waar hij met vier slagen voorsprong op de Paraguayaan Fabrizio Zanotti en de Zweed Christian Nilsson de 72 holes voltooide.

Ingetogen, minzaam, bijna verlegen nam Kaymer de hoofdprijs in ontvangst. Bijna alsof het de gewoonste zaak van de wereld was, als favoriet het belangrijkste golftoernooi van Nederland winnen. Na de afsluitende, winnende hole het petje af, een korte lach, een omhelzing van de caddie en losjes zwaaien naar familie en publiek. Geen clowneske uitbarstingen van vreugde zoals voetballers na een doelpunt. Soms wensen golfliefhebbers meer spektakel, meer aanvalsdrift, zoals Tiger Woods in zijn goede tijden, of Phil Mickelson. Maar vooralsnog laat Kaymer zich niet van de wijs brengen. Hij speelt zoals hij speelt, hij slaat, chipt en put zoals hij dat wil, omdat hem dat winst oplevert én geld.

Mocht Kaymer zich ongerust maken voor een afslag, dan is er altijd nog zijn caddie Graig Connolly. Rustig blijven, maar nu aanvallen, want hier is een kans op een birdie, zo praat hij op de Duitser in. Dan kijkt Kaymer de Schot aan, pakt hij met vertrouwen de driver en slaat hij de bal naar de plaats waar deze ongeveer moet landen. Connolly snauwt en passant naar het publiek wanneer een onverlaat met zijn cameraatje een foto maakt. Zaterdag adviseerde hij Kaymer op de laatste holes voor een birdie te gaan. Want voor zondag was slecht weer voorspeld, dus kon hij maar beter met een voorsprong de slotdag ingaan. En wat deed Kaymer? Hij viel aan, maakte birdies en begon met twee slagen voorsprong aan de vierde ronde.

Kaymer is een aangenaam mens op en rond de golfbaan, ook voor zijn rivalen. Hij geeft schouderklopjes, zoals gisteren aan zijn flightgenoten Nilsson en Zanotti, wanneer ze een fraaie put hebben gemaakt. Het zelfvertrouwen straalt van hem af. Dit is een man die in een flow verkeert, die in de vorm van zijn leven is, op weg naar de eerste positie van de wereldranglijst waarop nog altijd Tiger Woods staat. Kaymer staat zesde.

Zoals Kaymer momenteel golf speelt, staat gelijk aan zen, mindfullness. En het mooie is, tot zijn eigen verbazing: „Ik doe gewoon wat ik doe. Ik verwacht niets bijzonders, ik verwacht niet te winnen; het enige wat ik verwachtte is dat ik goed zou spelen”, zei Kaymer na afloop.

De Duitser weet dat in golf de ene dag niet de andere is, het ene moment niet het andere. De eerste dag goed spelen, zoals de Nederlander Joost Luiten, betekent niet dat je de andere dag goed speelt. Eén moment van tegenslag kan heel lang doorwerken. Zomaar ineens is een moment van afleiding fataal. Eén moment van geluk kan snel tot overmoed leiden. Golf is daarom een uiterst subtiel en mentaal belastend spel. Kijk naar Woods, wiens privébeslommeringen de laatste maanden altijd weer tot een verstoring van het geestelijk evenwicht leidden. .

Kaymer geldt al jaren als een groot talent. De laatste maanden maakt hij het waar. Over drie weken is hij de kopman van het Europese team in de Ryder Cup tegen de Verenigde Staten. Maar het kan zomaar over zijn: één fout, één mislukt toernooi, een blessure, een ziekte. De concurrentie wordt bovendien steeds groter. Voordat de Duitser het beseft gaat hij zoals in het verleden Paul Casey, Ernie Els, Sergio Garcia, Padraig Harrington achterna of nog erger Tiger Woods: het wil niet meer zoals het ging, zoals hij wil. Solid blijven, is Kaymers motto.

Het moet een genoegen voor de organisatie van het Dutch Open en het publiek op de Hilversumsche zijn geweest Kaymer te zien spelen en winnen. Voor amateurs onmogelijk gehouden slagen en puts dienen immer ter inspiratie. Mogelijk werd er een spannender finale verlangd zoals op het USPGA, met Martin Kaymer, Dustin Johnson en Bubba Watson in de hoofdrollen. Maar wanneer de beste wint, op een manier die iedere golfer zich zou wensen, is een belangrijk toernooi geslaagd. Kaymer, eens de evenknie van Nederlands grootste talent Joost Luiten maar intussen een paar stappen verder dan het tobbende boegbeeld van het Nederlandse golf, kan niet anders dan een prachtige, inspirerende winnaar worden genoemd.

Luiten handhaafde zich twee dagen in de top van het klassement. De 24-jarige golfer verprutste zijn derde ronde op zaterdag en voegde daar gisteren op de laatste achttien holes alleen maar frustratie aan toe. Luiten belandde met een totaal van 280 slagen op een 57ste plaats. „Ik heb dit weekend geen moment het juiste gevoel gehad. Maar goed, ik zal dit vaker meemaken. Ik moet nu de knop weer omzetten en erop vertrouwen dat de vorm terugkomt.” Jurrian van der Vaart werd de beste Nederlander, vijftigste met 279 slagen. Dertien meer dan Kaymer.