Hegemonie hockeysters eindigt in Argentinië

Nederland raakte zaterdag de wereldtitel kwijt aan de hockeysters van Argentinië. Maar veel reden tot paniek is er nog niet.

Het is krap twee jaar geleden dat de Nederlandse hockeysters in de klamme hitte van olympisch Peking een ware show konden maken van hun halve finale. Met frivool spel schoven de speelsters van toenmalig bondscoach Marc Lammers, op weg naar goud, achteloos de Argentijnse vrouwen opzij. Die waren, onder toeziend oog van hun grootste fan Diego Maradona, nog blij dat het slechts 5-2 werd.

Maar aan elke hegemonie in de sport komt een keer een einde. In de heksenketel van Rosario namen Las Leonas, de trotse Argentijnse leeuwinnen, zaterdagavond op het WK revanche voor het leed dat de oranjevrouwen de laatste jaren hadden aangericht. De verdiende zege (3-1) in de finale op Nederland, de vierde op rij dit jaar, veroorzaakte een waar volksfeest in het Argentijnse hockeybolwerk.

Voor de internationale uitstraling van het vrouwenhockey was de Argentijnse machtsovername een zegen; het gemak waarmee de toplanden door een WK wandelen zou de internationale hockeyfederatie (FIH) zorgen moeten baren. Maar na afloop van de tiende Nederlandse deelname aan de WK-finale – zes keer goed voor goud – hadden de speelsters van bondscoach Herman Kruis daar geen boodschap aan.

Toch is het de vraag of de onttroning van de Nederlandse hockeysters lang zal duren. Het team dat zaterdagavond de WK-finale verloor is relatief jong, en zal het in de toekomst bovendien moeten doen zonder veteraan Janneke Schopman (33). De aanvoerster nam in Rosario afscheid na een indrukwekkende carrière. Maar Kruis lijkt voldoende talent voorhanden te hebben om voor de Spelen van Londen (2012) een nieuw, winnend team te creëren.

De finale, waarin Nederland na een dramatische start toch weer domineerde, bood hockeybond KNHB voldoende argumenten de ingeslagen weg naar ‘Londen’ te vervolgen. De ‘nieuwe’ lichting, met speelsters als Naomi van As en WK-topscorer Maartje Paumen (twaalf doelpunten) heeft te veel kwaliteit om zich langdurig naar het tweede plan te laten verwijzen. Zo bleek keepster Joyce Sombroek, net 20 jaar, een gouden vondst..

Maar het WK legde ook een aantal zwakheden bloot. Ook al domineerde Nederland de meeste wedstrijden, het speelde vaak wisselvallig, kwam traag op gang en incasseerde tegen zwakkere zusters als India, Nieuw-Zeeland en Japan te veel tegentreffers. En in de overige duels waarin Nederland domineerde, zoals Duitsland, Engeland en zelfs Argentinië in de finale, werd te weinig gescoord.

Dat waren ook de grootste zorgen van Kruis, die hoopt de olympisch cyclus als bondscoach te mogen afmaken. Maar hij stelde na de verloren finale met klem dat de aanstaande evaluatie van zijn prestaties „geen formaliteit” zal zijn voor de bond.

Kruis zal in dat gesprek allicht nog eens gevraagd worden naar de curieuze rol die hij zelf speelde in de aanloop naar de finale. Eerder in het toernooi had hij de Argentijnse hockeysters tot op het bot beledigd toen hij sterspeelster Luciana Aymar, Rosario’s favoriete dochter, uitmaakte voor „jankerd” omdat zij te veel zou klagen over de arbitrage.

Die kwalificatie leek zaterdagavond als doping te werken voor de ‘leeuwinnen’. Ze zullen „als een wervelwind van start gaan”, had Kruis vooraf al gewaarschuwd. Dat bleek nog een understatement.

Nederland kende een rampzalige start in het bomvolle Rosario Hockey Stadium, waar 12.000 uitzinnige toeschouwers zagen hoe Argentinië de eerste zeven minuten over de olympisch kampioen heen walste. Eerst kon Carla Rebecchi eenvoudig intikken na een prachtige backhandpass van Agustina García (1-0). Vijf minuten later verdween ook de eerste de beste Argentijnse strafcorner, van Noel Barrionuevo, achter de Nederlandse keepster Sombroek (2-0).

Daarna kwam de Argentijnse storm tot bedaren, en nam Nederland het heft in handen, al leverde dat weinig kansen op. Paumen mocht één keer aanleggen voor een corner, maar pushte naast.

Nederland startte de tweede helft wel goed en versierde direct een corner, na een knappe actie van Lidewij Welten. Maar ook nu kreeg Paumen de bal niet voorbij de Argentijnse keepster. Kort daarna was haar derde poging wel raak: 2-1. Gezien het spelbeeld was de treffer meer dan verdiend. Terwijl Nederland op weg leek naar de gelijkmaker, bracht Argentinië de marge opnieuw op twee doelpunten. Garcia raakte eerst nog de paal, maar in de herkansing maakte Rebecchi er 3-1 van.

Kruis sprak tegenover de NOS van een „grote teleurstelling”. Hoewel hij bezig is met de opbouw van een nieuw team vond hij dat hij met dit team ook wereldkampioen had kunnen worden. „Richting de Spelen zijn er zaken die moeten verbeteren. Maar het kan, dat zit wel in deze groep.”