Valdeurspin

In Nederland is het aantal echte spindoctors op een hand te tellen. Vorige week schaarde Arthur Decae zich in dit rijtje. Hij promoveerde aan de Universiteit van Gent op het proefschrift Diversiteit en verspreiding van mygalomorfe spinnen in het Middellandse Zeegebied. Deze spinnen, ook wel muisspinnen genoemd, bouwen geen web maar graven een tunneltje in de grond – de zogenaamde woonbuis die ze met een dekseltje afsluiten. Ze liggen eronder op de loer. Komt er een prooi voorbij, dan wordt die naar binnen getrokken en valt het klepje dicht. Spinnen die dit gedrag vertonen worden valdeurspinnen genoemd. Decae is de wereldautoriteit op dat gebied.

Hij groeide op in het naoorlogse Rotterdam en raakte spelend op ‘de puin’ geboeid door het kleine kruipende gedierte dat zich daar had gevestigd. Deze voorliefde voor droog stenig terrein bracht hem jaren later naar het Middellandse Zeegebied. Het bleek een valdeurspinnenwalhalla. Alleen al op Mallorca en Ibiza vond hij zes soorten die nog onbeschreven waren. Decae nam die taak op zich en gaf ze hun wetenschappelijke namen. Een ervan, Nemesia bristowei, wordt hier voor het eerst in kleur afgebeeld.