'Na die major kan ik elk toernooi winnen'

Golfer Martin Kaymer heeft in korte tijd de wereldtop bereikt. De Duitsers vergelijken hem al met helden als Boris Becker en Michael Schumacher.

Martin Kaymer is een zondagskind. In zijn jeugd leek hij af te stevenen op een loopbaan als voetballer – zelf wilde hij niets liever. Als aanvaller bij TSV Metzkausen maakte hij eens 54 doelpunten in een seizoen, waarna zijn overstap de jeugd naar profclub Fortuna Düsseldorf een logische was. Tien jaar later wordt hij in zijn vaderland vergeleken met Duitse sportlegendes als Boris Becker, Michael Schumacher en Franz Beckenbauer.

En Bernhard Langer. Want niet de voetbalwereld ligt aan de voeten van Kaymer (25), maar de golfwereld. Vorige maand won hij als eerste Duitser sinds Langer een major, de US PGA Championship in Wisconsin. Terwijl de Duitse media nog steeds speuren naar superlatieven doet hij zelf alle moeite kalm te blijven. „Eén van mijn doelen is dat mijn leven niet verandert”, klinkt het zelfbewust aan de driving range in Hilversum, waar hij dezer dagen de grote trekpleister is tijdens de KLM Open.

Hij draagt een roze trui met V-hals, een zwarte broek en witte golfschoenen. Zijn cap, met de naam van zijn Duitse sponsor, ligt op tafel. „Heerlijk om zo dicht bij huis te spelen. Twee uurtjes rijden, het voelt hier als Duitsland”, zegt Kaymer, die woont in Mettmann, een door vier golfclubs omgeven stadje bij Düsseldorf, aan de rand van het Neanderthal.

Na zijn sensationele triomf op de baan van Whistling Straits bevindt het leven van Martin Kaymer zich in een fase die, als alles naar wens verloopt, maar heel kort duurt; hij is in Duitsland plotseling een sportheld, maar nog geen bekend gezicht. „Ik werd vorige week in Düsseldorf uitgenodigd door een steakhouse. Binnen wist niemand wie ik was. Ik kan nog gewoon over straat in Duitsland. Dat heeft alles te maken met de status van het golf. Het is geen voetbal.” Hij wil een nieuwe boom veroorzaken in het Duitse golf, zoals gebeurde toen Langer tot twee keer toe de Masters won (1985 en 1993). „Ik denk dat mijn PGA-zege helpt.” Opvallend genoeg is Langer niet Kaymers grootste idool. Hij kijkt meer op tegen de Zuid-Afrikaan Ernie Els. „Een heel aardig mens. Prachtig om naar te kijken of mee te spelen. Ik kan heel veel van hem leren.”

In Duitsland mag hij pas sinds kort ontdekt zijn, de internationale golfwereld kondigt Kaymer al langer aan als „The Next Big Thing” in golf, zoals Ryder Cup-captain Colin Montgomerie hem in 2008 omschreef. Hij ziet een nummer één in Kaymer. „Natuurlijk is dat leuk om te horen van zo’n grote speler. Dat geeft geen druk. Het werkt motiverend.”

Andere grootheden volgden, zoals de Zuid-Afrikaan Gary Player, die direct na Kaymers PGA-zege contact zocht. „Greg Norman heeft gebeld, en Bernhard Langer. Jack Nicklaus stuurde me een brief. Met hem hem ik drie jaar geleden gespeeld, op de baan in Augusta. Hij schreef dat hij dat plezierig had gevonden. Ik dacht dat het eerder andersom was.”

Zijn zege – die hem 1,35 miljoen dollar opleverde – vierde hij die 15de augustus op de luchthaven van Chicago. Met een Big Mac. „Het was zo’n gekkenhuis met de media. Toen ik klaar was waren alle restaurants dicht.” Met zijn vriendin Allison Micheletti vloog hij die avond naar Jamaica. Maar na een korte vakantie ging het circus verder. Moest hij op de foto met Muhammad Ali. Opende hij in New York technologiebeurs Nasdaq en zag hij zijn gezicht levensgroot op Times Square.

Hij had het nooit kunnen dromen toen zijn ouders hem als jochie van tien meenamen naar de stilte van Golf Club Mettmann. Hij was voetballer, fan van FC Köln. „Ik was een aardige spits”, zegt hij bescheiden. „Ik heb thuis nog wat bekers staan.” Toen hij vijftien jaar was moest hij kiezen. „Het werd te veel – voetbal, golf en school.”

Verrassend genoeg koos de jonge Torschützenkönig voor golf. „Een individuele sport als golf paste beter bij mij. Met voetbal ben je altijd afhankelijk van tien anderen. En ik voelde me sterk genoeg om verder te komen als golfer. Ik wist dat ik aardig kon golfen, maar op mijn veertiende dacht ik niet dat ik het zou gaan maken in deze sport.”

Dat Kaymer nog meer sportieve hobby’s had werd vorig jaar pijnlijk duidelijk. In Arizona, waar hij ’s winters woont om te kunnen trainen zonder de kou en regen van Noordrijn-Westfalen, raakte hij betrokken bij een kartongeluk, brak zijn voet en kon twee maanden niet golfen. „Ik ben onlangs teruggegaan naar die kartbaan, in Phoenix. Maar ik reed rond als een klein meisje. Dan is er niet veel aan. Ik ben voorzichtiger; dit is een jaar met de Ryder Cup.”

Kaymer deelt die passie voor go-karts met een streekgenoot, Michael Schumacher. „Ik heb hem altijd bewonderd. Niet eens zozeer als coureur, maar vooral hoe hij altijd zijn leven in handen heeft gehouden, de manier waarop hij zijn gezin altijd heeft beschermd. Het ging altijd over sport bij hem. Hij stond nooit in de krant wegens privézaken of wat dan ook. Ik mag hopen dat mij dat ook lukt.”

Kaymer lijkt zich volkomen bewust van wat hem te wachten staat. Hij staat in de golfwereld bekend als een uiterst koele kikker, die zich door niets van de wijs laat brengen. „Ik voel meer druk, maar die gebruik ik positief. De verwachtingen zijn hoger in Duitsland, maar bij mij ook. Ik heb een major gewonnen. Dat betekent dat ik nu elk toernooi kan winnen.”

Kaymer dankt veel aan de mensen om hem heen. „Mijn oudere broer speelt de belangrijkste rol in mijn leven”, zegt hij. Die hield hem op de been toen hun moeder in 2008 op sterven lag – ze leed aan kanker. Precies in die periode haalde hij zijn grootste zege in Duitsland, de BMW International Open in München. Zijn broer sleepte hem door het toernooi heen. Het leerde hem ook relativeren. „Er zijn belangrijker zaken dan golf.”

Mede door die ervaring is Kaymer niet bang dat zijn hoofd op hol slaat als gevolg van de trofeeën en de miljoenen die hij bij elkaar slaat. „Door de mensen om me heen sta ik waar ik nu sta. Het zijn allemaal mensen die met beide benen op de grond blijven staan, zoals mijn manager, [de Zweed] Johan Elliot. Met hem werk ik omdat het bij hem niet om geld gaat. Het gaat om de sport. Het moet niet altijd over geld gaan. Ik word daar wel eens ziek van. Alles gaat altijd om geld. Niet zozeer in interviews, maar in het algemeen. Alles om je heen in het golf. Het zou over de sport moeten gaan. We zijn hier omdat we van golfen houden. Dat is onze passie.”

Die passie brengt Kaymer volgende maand naar Celtic Manor in Wales, waar hij voor het eerst meedoet aan de Ryder Cup. „Dat is het mooiste wat je kunt halen als golfer. Je vecht niet alleen voor jezelf, of voor Duitsland, of voor je team, maar voor je continent. Dat is een groots gevoel. Ik moest deze week kleding passen voor de Ryder Cup. Alleen dat vond ik al heel spannend. Dan voel je je als een kind in een snoepwinkel.”

Kaymer weegt zijn woorden behoedzaam als Tiger Woods ter sprake komt, één van zijn tegenstanders in Wales. De superster bezorgt de sport wegens zijn privébeslommeringen nu vooral negatieve publiciteit. „Ik geloof niet dat de verhalen over Tiger de sport in Europa negatief hebben beïnvloed. Voor Amerika kan ik niet spreken, ik ben niet echt betrokken bij de PGA Tour. Ik denk dat Tiger er zelf meer onder heeft geleden dan de sport.”

Kaymer is blij dat Woods op de weg terug is. Hij had al voorspeld dat de Amerikaanse captain Corey Pavin hem zou selecteren, met een wild card. „Natuurlijk moet Tiger spelen. Alleen al zijn naam maakt spelers nerveus. Mij niet zozeer – op een positieve manier wel. Ik hoop dat hij snel op zijn oude niveau terugkeert. Dat is leuker voor iedereen. Ik wil tegen de beste golfer ter wereld spelen als hij in topvorm is. Ik hoop dat ik hem tref in de Ryder Cup, in de finale op zondag. Of ik hem kan verslaan? Hij speelt nu niet zijn beste golf. Iedereen in het Europese team heeft de kans van hem te winnen.”

Stiekem droomt hij wel eens van een Ryder Cup in Duitsland. Maar Frankrijk geeft hij meer kans op het evenement in 2018, waarvoor ook Nederland in de markt is. „Ik denk dat Frankrijk de Ryder Cup krijgt, zij hebben het sterkste bid. Natuurlijk hoop ik op Duitsland. Het zal een beetje helpen dat ik een major heb gewonnen. Maar president Sarkozy doet er alles aan voor Frankrijk. Zelfs Versailles wordt ingezet.” En de Nederlandse kansen? Kaymer glimlacht beleefd. „Ik denk dat het vooral gaat tussen Frankrijk en Duitsland.”

Behalve de Ryder Cup heeft Kaymer nog een andere prooi in het vizier. Tijdens de Olympische Spelen van Rio de Janeiro (2016) staat golf voor het eerst op het programma. Kaymer is precies op het juiste moment geboren, beseft hij. „Dan ben ik 31. Ik heb er wel over nagedacht. Golf heeft geen olympische traditie, maar de Spelen zijn voor elke sporter het hoogste haalbare. Het lijkt me geweldig. Alleen al daar te zijn, met al die sporters. Het zou prachtig zijn als eerste golfer olympisch goud te halen. Maar ik moet er eerst komen.”

Toch betwijfelt Kaymer of het olympische golf ooit zo groot wordt als ‘Augusta’ of ‘St. Andrews’. „Of het ooit zo groot wordt weet ik niet. Op dit moment zijn de Masters, de British Open, en de Ryder Cup natuurlijk de grote trofeeën. Laten we eerst eens kijken hoe olympisch golf voelt.”