Bloot? Dat kan niet op zo'n locatie

Op het Rotterdamse festival De Internationale Keuze speelt Wunderbaum in een sloopflat. Omwonenden zien niet dat het theater is.

De bewoners van portiekflat Pendrecht in Rotterdam-Zuid zijn vertrokken. Verwarmingsbuizen zijn van de muren gerukt, badkamertegels zijn weggeslagen.

Dit is hoe de crisis van Wunderbaum eruitziet. In een flat die rijp is voor de sloop speelt het gezelschap de komende vijf weken Natives. Een voorstelling over de effecten van de crisis op vijf flatbewoners. Over hun angsten: om ziek te worden, voor overstromingen en om te sterven van de honger.

Wunderbaum nam twee weken geleden zijn intrek in het pand. De gevels van zes appartementen zijn eruit gesloopt en beneden op het grasveld staat een tribune. Het is een poppenhuis op ware grootte.

Het publiek ziet alles. De spelers niet. Hoe time je een opkomst, als je de ander – drie appartementen verder – niet ziet? „Ik wil dat het vloeit”, zegt Sanne van Rijn. Zij doet de eindregie vanaf de tribune en spreekt de acteurs toe via een microfoon. „Als Wine wegloopt, wil ik dat Maartje verschijnt.” „Maar hoe gaan we dat doen?”, roept Maartje Remmers naar beneden. „Kan Wine niet iets harder schreeuwen als ze wegloopt?”

„We hebben het onszelf niet erg makkelijk gemaakt”, geeft actrice Marleen Scholten later toe. Waarom al die moeite? Omdat het past bij het stuk, vindt acteur Walter Bart. Natives gaat over wat hij ‘sociale hypochondrie’ noemt. Is er echt sprake van crisis of praten we het onszelf alleen maar aan? De groep verbeeldt een serie extreme angsten en de flat geeft visueel hetzelfde einde-der-tijden-gevoel. Marleen Scholten: „Dit is het einde voor de flat. De bewoners zijn weg. Na de voorstelling gaat hij tegen de grond.”

„Spelen op locatie dwingt je tot nadenken”, zegt Walter Bart. „Je moet aan iedereen kunnen uitleggen wat je doet. Hier vragen buurtbewoners gewoon waarom een speler bloed op zijn kop heeft. Zo’n vraag krijg je niet in het theater. Het scherpt je gedachten. Moet er eigenlijk wel bloed zijn? Is het niet te theatraal?”

Diezelfde bewoners leveren trouwens ook lastige situaties op. Zo werd laatst een van de dialogen in de flat beantwoord door iemand uit de buurt. En toen acteur Matijs Jansen tijdens een worsteling zijn onderbroek verloor, stond binnen de kortste keren de politie voor de deur. Marleen Scholten: „Bloot, dat kan hier niet.”

Theater staat hier midden in de samenleving, zegt Walter Bart. En dat heeft in ieder geval één groot voordeel. „Misschien komt vanavond wel die vrouw die de weg naar de schouwburg nog niet heeft gevonden.”

Natives van Wunderbaum maakt deel uit van de Internationale Keuze, een festival waarmee de Rotterdamse Schouwburg nu voor de tiende maal het theaterseizoen opent. Dit jaar vinden vrijwel alle voorstellingen op locatie plaats, omdat de Rotterdamse Schouwburg wordt verbouwd. Artistiek leider Annemie Vanackere selecteerde gezelschappen met ervaring buiten de theaterzaal. De Internationale Keuze duurt nog t/m 3 oktober. Meer informatie en speeldata van o.a. Wunderbaum, De Warme Winkel en Dood Paard op www.deinternationalekeuze.nl