Bij de voorplaat

Een buitenaards wezen uit de Star Wars-films? Nee, op de voorpagina van het wetenschapskatern staat deze week een 'watervlo'. Daphnia magna maakt springerige dansbeweginkjes met zijn roeipootarmpjes. Toch is het geen vlo, maar een millimetergroot zoetwaterkreeftje, populair als vissenvoer. Zelf leeft het doorzichtige diertje van algen. Het zwarte 'kluwentje wol' is zijn oogje. Biologen houden van Daphnia omdat hij in aquaria makkelijk te kweken is. In Nature beschreven Amerikaanse biologen afgelopen donderdag experimenten met kleine doorzichtige plexiglasbakjes vol met deze waterkreeftjes. "Zo'n bakje vol Daphnia krijg je als je in ruime mate voedsel verstrekt", vertelt bioloog Blaine Griffen van de universiteit van South Carolina. "Dan groeit de populatie na circa honderd dagen tot zo'n 50 à 80 exemplaren." Nadat Griffen 60 bakjes vol Daphnia had gekweekt gaf hij de helft van zijn populaties stap voor stap steeds minder voedsel waardoor ze uiteindelijk stierven. Griffen kon acht weken van tevoren voorspellen wanneer een populatie zou gaan uitsterven. Een van de statistische voorspellers voor dit point of no return waren sterke fluctaties in de populatieomvang. Griffen meent dat de kwantitatieve indicatoren die hij heeft gevonden ook geschikt kunnen zijn om het risico op uitsterven van soorten in het wild te voorspellen. Al is beestjes tellen in de natuur wel veel lastiger dan in plexiglas bakjes.

Een buitenaards wezen uit de Star Wars-films? Nee, op de voorpagina van het wetenschapskatern staat deze week een ‘watervlo’. Daphnia magna maakt springerige dansbeweginkjes met zijn roeipootarmpjes. Toch is het geen vlo, maar een millimetergroot zoetwaterkreeftje, populair als vissenvoer. Zelf leeft het doorzichtige diertje van algen. Het zwarte ‘kluwentje wol’ is zijn oogje.

Biologen houden van Daphnia omdat hij in aquaria makkelijk te kweken is. In Nature beschreven Amerikaanse biologen afgelopen donderdag experimenten met kleine doorzichtige plexiglasbakjes vol met deze waterkreeftjes. “Zo’n bakje vol Daphnia krijg je als je in ruime mate voedsel verstrekt”, vertelt bioloog Blaine Griffen van de universiteit van South Carolina. “Dan groeit de populatie na circa honderd dagen tot zo’n 50 à 80 exemplaren.” Nadat Griffen 60 bakjes vol Daphnia had gekweekt gaf hij de helft van zijn populaties stap voor stap steeds minder voedsel waardoor ze uiteindelijk stierven. Griffen kon acht weken van tevoren voorspellen wanneer een populatie zou gaan uitsterven. Een van de statistische voorspellers voor dit point of no return waren sterke fluctuaties in de populatieomvang. Griffen meent dat de kwantitatieve indicatoren die hij heeft gevonden ook geschikt kunnen zijn om het risico op uitsterven van soorten in het wild te voorspellen. Al is beestjes tellen in de natuur wel veel lastiger dan in plexiglas bakjes. [MvN]