Showen met griezels uit moslimspookhuis

De tranen vloeiden bij de failliete bankier Dirk Scheringa, toen hij het boek Project Homerus van Kirsten Verdel in ontvangst nam, waarin de laatste weken van zijn DSB Bank worden beschreven. Het is geen objectief boek, zegt de auteur, maar een subjectief verslag van binnen uit.

Waar kennen we Kirsten Verdel ook weer van? Ze maakte deel uit van de campagneteams van Wouter Bos en Barack Obama, en kreeg vooral wegens die laatste verdienste al eens eerder veel aandacht in de media. Bij Pauw & Witteman (VARA) en op de radio in Dit is de dag (EO) had ze een ingewikkeld verhaal nodig om uit te leggen hoe ze een jaar geleden in Wognum terecht was gekomen, op een moment dat een mediastrateeg voor Scheringa geen luxe was.

Het kwam erop neer dat hij haar in dienst nam om te adviseren in welke programma’s je wel of niet moet verschijnen, toen heel Nederland over DSB heen viel. Dat was een betaalde opdracht. Ook al zegt ze door het faillissement nooit een cent te hebben ontvangen voor die dienstverlening, het boek is desondanks geschreven in overleg met en na goedkeuring door de hoofdpersoon.

De strekking, zoals gisteren samengevat door de auteur aan tafel bij Pauw & Witteman, was dat er twee problemen waren. Het eerste vormden de ondeugdelijke producten die DSB aanvankelijk had aangeboden. De bank had echter haar leven gebeterd en het had allemaal nog goed kunnen komen. Het tweede probleem was een complot om desondanks Scheringa kapot te maken.

Goeie spin, maar niet heus. Publieke persoonlijkheden worden ook beoordeeld op in het verleden behaalde resultaten, zeker als de slachtoffers nog niet schadeloos zijn gesteld. Maar het huidige rehabilitatieplan resulteerde in ieder geval in hernieuwde media-aandacht.

Sommige gasten van Pauw & Witteman zouden zeker baat hebben bij een communicatiestrateeg, met name excentrieke en radicale moslims. Die vormen een klein specialisme van het programma. Dinsdag zat er weer een met mutsje en lange baard aan tafel, aangeduid als „student politicologie/publicist”. Izz ad-Din Ruhulessin had immers op de website van de Volkskrant een opiniestuk geschreven, waarin hij begrip vroeg voor Iraanse stenigingen.

Ook op televisie beweerde hij dat universele mensenrechten een westerse uitvinding zijn, die door koloniale mogendheden worden opgedrongen aan de islamitische wereld.

Als hij een Verdel had kunnen betalen, zou die hem hebben uitgelegd dat je voor gek staat, als je zoiets zegt. En dat Pauw & Witteman een amusementsprogramma is, dat volgaarne gedrochten uit het moslimspookhuis opvoert.