Sarrazin en Duitsland

Ik verbaas me over Joost van der Vaarts eenzijdige bespreking van Thilo Sarrazins boek Deutschland schafft sich ab (Boeken, 03-09-10). Van der Vaart neemt Sarrazins standpunten over immigratie klakkeloos over en vindt alleen diens biologische en genetische theorieën gevaarlijk. De meerderheid van de publieke opinie in Duitsland kritiseert Sarrazins hoofdstukken over immigratie.

Ten eerste is het boek niet ‘goed gedocumenteerd’, zoals Sarrazin en Van der Vaart beweren: deskundigen hebben vastgesteld dat Sarrazin zijn uitlatingen baseert op grond van verouderde gegevens en onjuiste statistieken. Ten tweede zijn mensen in Duitsland verontrust over het feit dat Sarrazins stellingen betrekking hebben op de gehele moslimgemeenschap: een meer genuanceerde analyse laat significante verschillen zien tussen bijvoorbeeld orthodoxe en liberale moslims. Ten derde laat het boek de vele positieve ontwikkelingen die in de afgelopen tien jaar op het gebied van integratie in Duitsland hebben plaatsgevonden onbesproken, zoals het enthousiasme over het multi-etnische Duitse voetbal-elftal. In tegenstelling tot wat Van der Vaart in zijn bespreking beweert, is dus zelfs het deel over immigratie van Sarrazins boek geen ‘missiewerk’ (laat staan ‘baanbrekend’) en wordt de analyse door deskundigen eerder als achterhaald en ongefundeerd beschouwd.

Hebben polemische stellingen over immigratie de maatschappelijke discussie in Nederland al zo doordrongen dat ze door een NRC-redacteur worden onderschreven? Eigenlijk zouden Sarrazins uitlatingen niet alleen ‘naar Duitse begrippen’ ongemakkelijk moeten zijn, zoals Van der Vaart vindt, maar naar ieders begrip.

Michael Massmann, Amsterdam