Op 700 meter diepte dreigen nu infecties

Warme maaltijden en beelden van voetbal moeten het moreel van de 33 ingesloten mijnwerkers opvijzelen. In de vochtige warmte liggen ziektes echter op de loer.

President Piñera doet het in de ogen van veel Chilenen goed in het drama rond de vorige maand ingestorte San-José-mijn bij de noordelijke stad Copiáco. Maar de 33 mijnwerkers, die nu al meer dan vier weken in een schuilkelder op 700 meter onder de grond vastzitten, leven nog steeds in grote onzekerheid.

De reddingswerkzaamheden verlopen tergend langzaam en het is onduidelijk wanneer de kompels precies zullen worden bevrijd. Volgens deskundigen kan de operatie twee tot vier maanden duren, de Chileense regering zegt te vrezen dat de kompels Kerst ondergronds moeten doorbrengen.

Met twee grote boren proberen reddingswerkers twee schachten te maken waarlangs de mijnwerkers omhoog kunnen worden getild. Een eerste schacht bereikte woensdag een diepte van 123 meter, diep genoeg voor de mijnwerkers om de boren te kunnen horen. Maar deze schacht moet straks nog worden verbreed en dat kan weken duren. Daarnaast gaat het boren traag omdat elke keer als er grondwater vrijkomt, de wanden met cement moeten worden verstevigd.

Een tweede schacht, waaraan zondag is begonnen, was woensdag pas 26 meter diep. Die schacht wordt in één keer breed genoeg gemaakt, maar bij het boren ondervinden de reddingswerkers vooralsnog technische problemen.

Ondertussen liggen ziektes en infecties op de loer voor de mijnwerkers, waarschuwt het Chileense ministerie voor Gezondheid. Alle kompels hebben last van huidproblemen, schaafwonden en voetschimmels – vervelende maar relatief onschuldige kwalen die onder de omstandigheden in de mijn (het is er rond de dertig graden en de luchtvochtigheid is erg hoog) echter tot serieuze problemen kunnen leiden. In de mijn gedijen volgens artsen koudvuurbacteriën die, eenmaal in contact met open wonden, weefsel kunnen aantasten waardoor ledematen soms moeten worden afgezet.

Reddingswerkers hebben antibiotica en zalfjes naar beneden gestuurd via een derde, kleine noodschacht om dit soort problemen te voorkomen. Ook probeert men koele lucht de schuilkelder in te blazen via een lange slang, maar een eerste poging daartoe mislukte vorige week.

Tijdens de meest recente poging om het moreel van de mijnwerkers op te krikken, afgelopen dinsdag, werd een miniprojector met daaraan een glasvezelkabel naar beneden gelaten, zodat de kompels een vriendschappelijke voetbalwedstrijd tussen hun nationale elftal en Oekraïne konden kijken. Chili verloor die wedstrijd met 2-1.

Eten en drinken is er voorlopig voldoende, volgens de Chileense autoriteiten. Afgelopen week hebben de mijnwerkers voor het eerst een warme maaltijd gehad: gehaktballen, kip en rijst die naar beneden waren gebracht via de noodschacht. De Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA, die de reddingswerkers bijstaat, heeft de kompels aangeraden om het contact met hun familieleden te reguleren en groepjes te vormen met specifieke taken om te zorgen voor de nodige afleiding.

Familieleden van de mijnwerkers klagen ondertussen bij de Chileense mijnwerkersvakbond over financiële onzekerheden, aldus de Wereldomroep. Volgens vakbondsleider Javier Castillo krijgen de mijnwerkers nog tot eind deze maand salaris, maar wat daarna gebeurt, is onduidelijk. In Chili gaan geruchten dat de eigenaar van de mijn surseance heeft aangevraagd. Volgens Castillo heeft het bedrijf de veiligheidsregels genegeerd en had het ongeluk voorkomen kunnen worden.