Machtshonger

Dat de majesteit is geschoffeerd is nog tot daaraan toe. Daar kan ze wel tegen. Dat dit is gebeurd door toedoen van de beoogde premier en de beoogde vicepremier die, als alles gaat zoals zij dat zelf willen, verantwoordelijk zullen zijn voor de eenheid van de Kroon, maakt het al een stuk pikanter.

Maar dat het CDA, de VVD en de PVV dinsdag, na het vertrek van Klink, hun voorkeur veranderden terwijl de consultatieronde van de koningin nog in volle gang was, demonstreert nog iets anders dat veel alarmerender is: een gebrek aan respect voor procedures.

Het is altijd een hobby van populisten geweest om af te geven op de regels van de democratie en ander ‘Haags geneuzel’. Blijkbaar hebben de VVD en het CDA zich laten meeslepen in deze minachting voor procedures die zich verkoopt als dadendrang.

Maar wat het meest schrijnend aan het licht is gekomen door de vreemde manoeuvres in het begin van deze week, is de nietsontziende machtshonger van Rutte en Verhagen. Ze moeten en zullen ten koste van alles samen regeren. Zo hadden ze het al vanaf het begin met elkaar afgesproken, zodat Rutte met een gerust hart Paars Plus kon torpederen. Ze hebben er alles voor over om hun jongensdroom te realiseren: zelfs met een rood hoofd de andere kant opkijken. Het is niet rechts Nederland dat zijn vingers aflikt, het zijn Rutte en Verhagen die hun vingers aflikken bij het idee om het samen, zonder die vermaledijde PvdA, voor het zeggen te hebben in dit land.

Voor Wilders was het vertrek van Klink voldoende om zijn eerdere blokkade tegen gedoogsteun in te trekken. Alsof het zou gaan om de persoon. De haarscherpe analyses van het onoverbrugbare verschil in politieke motivaties tussen het CDA en de PVV, zoals geformuleerd in zijn beruchte brief, staan ook na zijn vertrek recht overeind. En het zou de leden van het CDA, die straks op het partijcongres het laatste woord hebben, tot nadenken moeten stemmen dat de totstandkoming van de coalitie niet mogelijk was zonder de partij-ideoloog en auteur van het grootste gedeelte van het verkiezingsprogramma weg te sturen.

Ilja Leonard Pfeijffer