De wereld verbeteren met een tennisracket

Aisam-ul-Haq Qureshi kan als eerste Pakistaan een grandslamtitel winnen. In New York bereikte hij als dubbelspeler twee maal de eindstrijd.

Pakistan's Aisam-Ul--Haq Qureshi (L) sits with partner India's Rohan Bopanna before their doubles match against India's Somdev Devvarman and Philippines Treat Conrad Huey at the 2010 Wimbledon tennis championships in London, June 23, 2010. REUTERS/Suzanne Plunkett (BRITAIN - Tags: SPORT TENNIS) REUTERS

Zware overstromingen, terroristische aanslagen en een cricketschandaal: Pakistan heeft het moeilijk. Tel daar de vastenmaand bij op en je begrijpt dat de inwoners van het Zuid-Aziatische land toe zijn aan wat positieve afleiding. Die kwam, de afgelopen dagen, in de persoon van Aisam-ul-Haq Qureshi.

De Pakistaanse tennisser baarde dinsdag opzien door zich met zijn Tsjechische partner Kveta Peschke te plaatsen voor de finale van het gemengd dubbelspel op de US Open. Vervolgens plaatste hij zich gisteren ook voor de finale van het dubbeltoernooi met zijn Indiase partner Rohan Bopanna. Daarmee heeft Qureshi twee kansen om een grandslamtitel te winnen – iets wat geen Pakistaanse tennisser tot nu toe lukte.

Met zijn sportieve partnerkeuze baarde Qureshi de afgelopen jaren veel opzien. Zo dubbelt de dertigjarige moslim uit Lahore met zijn Joods-Israëlische collega Amir Hadad en zijn Indiase vrienden Rohan Bopanna (Hindoestaan) en Prakash Amritraj (christen). Niet omdat Israël niet door Pakistan erkend wordt als joodse staat. Noch vanwege het feit dat buurland India geregeld spanningen heeft met zijn geboorteland. Nee, gewoon omdat Qureshi een voorkeur heeft voor partners met een goede palmares.

Maatschappelijk bevlogen of niet, zijn ‘vredesactiviteiten’ blijven niet onopgemerkt bij instanties die zich voor een betere wereld inzetten. Zo ontving Qureshi in 2002 de Arthur Ashe Humanitarian Of The Year Award, een onderscheiding die eerder werd uitgereikt aan beroemdheden als Nelson Mandela, Muhammad Ali en George Weah. Daarnaast was hij in 2003 een van de genomineerden voor de Anne Frank Award For Moral Courage, een prijs voor ‘mensen met volharding, verantwoordelijkheid en integriteit’. En vorig jaar werd Qureshi door het Peace and Sport World Forum in Monaco uitgeroepen tot Kampioen van de vrede.

Zijn critici menen dat Qureshi met zijn ‘dubieuze’ dubbelpartners provoceert. Zo dreigde de Pakistaanse tennisfederatie hem in 2002 uit het Davis-Cupteam te zetten vanwege zijn optreden met Hadad tijdens Wimbledon en de US Open. En zorgde zijn samenwerking met Bopanna, in een tijd dat Indiase teams niet tegen Pakistaanse teams speelden op internationale sporttoernooien, voor uitpuilende brievenrubrieken in de Pakistaanse pers. Maar Qureshi – die volgens zijn moeder Nausheen Ehtesham een sterk karakter heeft – hield zijn rug recht. „Sport gaat niet over sociale klasse, geloof of politiek”, is een van zijn gevleugelde uitspraken.

In New York behaalde de nummer 34 van de mondiale dubbelranglijst zijn mooiste zegereeks in een twaalf jaar lange profcarrière. Zo speelt hij vanavond met Kveta Peschke in de finale van het gemengd dubbelspel tegen het Amerikaanse duo Liezel Huber en Bob Bryan. Dankzij een overwinning op de Argentijnen Eduardo Schwank en Horacio Zeballos, gisteravond, mag hij later in de week om de dubbeltitel vechten met – wederom – Bob Bryan en zijn broer Mike Bryan.

„Wij hebben goed nieuws nodig en ik ben er zeker van dat mijn zoon daarvoor gaat zorgen”, zei Nausheen Ehtesham tegen persbureau Reuters, nadat haar zoon de finale van het gemengd dubbelspel had bereikt. Daarmee doelde Ehtesham niet alleen op de overstromingen in haar land, maar ook op het cricketschandaal in Engeland, waarbij twee Pakistaanse bowlers worden beticht van ‘spot fixing’, een vorm van corruptie die wordt uitgelokt door illegale wedkantoren. Cricketliefhebbers raken er niet over uit gepraat.

Qureshi is overigens niet de eerste tennisser die voor oproer zorgt met zijn partnerkeuze. Ook de Israëlische Shahar Peer kreeg enkele jaren geleden veel kritiek toen zij met Sania Mirza, een Indiase moslima, op dezelfde baan stond. In haar geval leidde dat niet tot een kast vol vredesonderscheidingen.