Sport, dans en prostitutie

Het verkeer in de straten van Ongole werd door mijn tolk en begeleider gekwalificeerd als ‘not organised’, zoals het verkeer in heel India, maar we zouden er wel aan wennen. Dat gebeurde inderdaad. De chaos begon na een paar dagen als niet onprettig, ja zelfs als veilig aan te voelen. Misschien kwam dit juist door het ontbreken van enig systeem. Het kluwen van dag en nacht toeterende riksja’s, auto’s, bussen, tractoren, fietsers, voetgangers, bewoog zich voort in een roes die het best omschreven kan worden als wakkere anticipatie. Alleen de heilige koeien, toch nadrukkelijk deelnemend aan het verkeer, permitteerden zich een bovenaardse onverschilligheid.

Wat bracht me naar Ongole in de Zuid-Indiase deelstaat Andhra Pradesh? Het was geen sportgerelateerd bezoek, en al helemaal geen vakantie. Binnen het overkoepelende project ‘Because I am a girl’, bezocht ik in opdracht van PLAN Nederland een aantal lokale initiatieven die als doel hebben de handel in vrouwen en meisjes, en de hieraan verbonden (gedwongen) prostitutie, zo veel mogelijk te elimineren. Een publicatie volgt in een in oktober te verschijnen bundel met ervaringen van over de hele wereld uitgezonden auteurs.

Hoewel ik in het begin trouw de drie pagina’s tellende sportbijlage doornam van de Deccan Chronicle om me op de hoogte te stellen van de laatste ontwikkelingen in het cricket, badminton en de paardensport, begon ik stilaan in te zien dat sport niet de belangrijkste bijkomstigheid van het leven is, maar de meest onbelangrijke.

Maar de sport sloeg terug. Meedogenloos. Het gebeurde in Chilakaluripret, een stadje pakweg zestig kilometer noordoostelijk van Ongole, een stadje dat bekendstaat als het ‘red light district’ van Andhra Pradesh. Mannen die hun gevoeg zoeken, sluiten met pooiers contracten af voor een week of voor tien dagen.

In Chilakaluripret sprak ik drie meisjes, meervoudige moeders waren het al, die op (illegale) festivals naakt dansen voor de respectabele elite uit de verre omtrek, om na de act in de armen te belanden van de hoogst biedende. Na het klaarkomen beloonde de elite de meisjes doorgaans met het uitdrukken van sigaretten op de meest intieme delen.

De meisjes waren nazaten van de Dommara-stam, een sinds eeuwen rondtrekkende troep nomaden die zich in leven hield door het vertonen van atletische hoogstandjes. Van lieverlee ging de gewaagde atletiek over in de lichtere variant van de naakte dans. En aangezien de Dommara-families toch al de traditie handhaafden de eerstgeboren dochter in te zetten voor prostitutie als economische waarborg, raakten sport, dans en prostitutie onontwarbaar verstrengeld.

Daar zit je dan, de schoenen uit, in kleermakerszit tegenover drie mooie, atletische meisjes op de vloer van een bordeel. Je kijkt naar de brandplekken op hun armen, en je weet dat onder hun kleding de ravage nog veel groter is.