Situatie in België en Nederland is anders

De vergelijking die de Franse krant Le Monde in haar commentaar van afgelopen weekeinde trekt tussen de politieke situatie in Nederland en België gaat niet op. Wilders en zijn partij staan voor de opkomst van het populisme in Nederland. Dat gaat onder meer gepaard met afkeer van immigranten uit moslimlanden. Daarvan is niets te bespeuren bij Bart De Wever, de voorman van de Nieuw-Vlaamse Alliantie. Deze partij koestert het Europese eenheidsstreven en is allerminst xenofoob. Maar het is niet vreemd dat Le Monde dit onjuiste beeld uitdraagt. Het commentaar staat model voor de eenzijdige manier waarop de Franstalige Belgische journalistiek al decennia denkt over de institutionele problemen in België. De correspondenten hebben nog steeds heimwee naar La Belgique de papa, waarin de Franstaligen als vanzelfsprekend domineerden. Maar België is een land waar twee geheel verschillende politieke culturen met sterk van elkaar afwijkende beleidsvoornemens tot wasdom zijn gekomen. Een ontwikkeling die Franstalig België niet aanstaat.

Het gevolg is toenemend immobilisme op centraal niveau. Alle Vlaamse partijen opteren daarom nu voor een confederaal model. De Wever heeft zich ontpopt tot de meest welsprekende vertegenwoordiger daarvan. Daarom wordt hij niet alleen gehaat aan Franstalige kant, maar ook gevreesd omdat hij als eerste politicus erin zou kunnen slagen aan de Franstalige dominantie van België effectief een eind te maken.

Dr. Paul van Velthoven

Rijswijk. Oud-correspondent van Le Monde in Nederland