Rutte, Roemer en Wilders op een eiland

De verhitte love triangle waarin Rutte, Verhagen en Wilders zich bevinden blijkt dus tóch verder te gaan. Als geliefden op een gegeven moment zeggen dat ze ‘er heel hard aan gaan werken’ weet je al: daar is het niet gezellig meer. Dat moment lijkt voor hen inmiddels al wel verstreken. Uit alle macht wordt er gered, geplakt en gelijmd. Verhagen wil als een gewezen minnaar verbeten aan de anderen laten zien dat hij kan leveren, Wilders blijkt weer eens de diva, een pluche-teaser die de anderen gek maakt met zijn grillen. Rutte wil denk ik vooral heel graag slapen.

Omdat de formatie inmiddels nauwelijks nog te volgen is, zo’n hoog entertainmentgehalte heeft gekregen en het bovendien op de ouderwetse manier niet echt lijkt te lukken, stel ik iets nieuws voor: Expeditie Coalitie.

In Expeditie Coalitie worden alle fractievoorzitters op een exotisch eiland gedumpt. Het doel is het een maand daar volhouden. Met de overblijvers wordt een coalitie gevormd. Aan het begin krijgt de hele groep een mand met eten, wat hun rantsoen is voor de hele maand. In het dagelijkse, harde eilandleven kunnen we de leiders eindelijk écht leren kennen, nu zal blijken hoe iedereen omgaat met barre tijden.

Kan Mark Rutte zo goed bezuinigen als hij zegt, of zal hij zich toch stiekem overgeven aan een onbeheerste vingers aflikkende crackervreetkick? Helpt Job Cohen met het bouwen van rieten hutjes voor iedereen, of zoekt hij toch alleen voor zichzelf een comfortabele grot? Kan Emile Roemer na een week op het eiland de rest nog aan het lachen maken, of woont hij dan allang op een ander strand omdat hij door de groep is verbannen?

De cameraploeg zal alles registreren. Elke coup, complottheorie of discussie over een gestolen banaan wordt vastgelegd. In de bamboebiechtkamer is er vervolgens plek om in afzondering de diepste gedachten kenbaar te maken.

In de proeven zullen de kandidaten tegen elkaar strijden voor de begeerde immuniteit bij de Eilandraad. Voorafgaand aan elke proef mag er tien minuten gedebatteerd worden over het nut van de proef. Daarna moeten ze het alsnog doen (alle proeven hebben iets met vechten in bikini of zwembroek te maken).

Tijdens de Eilandraad wordt uiteindelijk iemand weggestemd middels het beproefde ostracisme: iedereen schrijft een naam op een geblakerd stukje papier. Wie zal overleven? Wilders, invloedrijk maar onvoorspelbaar? Verhagen, de machiavellistische schaker? Roemer, omdat hij het beste tegen de honger kan?

En mochten de kosten te hoog zijn, kan er gewoon een co-productie met België komen.

Renske de Greef