Romcom met enige realiteitszin

Going the Distance.Regie: Nanette Burstein. Met: Drew Barrymore, Justin Long, Christina Applegate. In: 70 bioscopen. ***

Het eerste wat opvalt aan de romantische komedie Going the Distance is de nadruk die er wordt gelegd op de moeizame economische omstandigheden waarin de hoofdpersonen verkeren. Meestal wordt de sociale context in dit opgewekte genre vrijwel geminimaliseerd, maar verrassend genoeg hier niet. Garrett (Justin Long) heeft een baantje bij een klein platenlabel waar het slecht mee gaat en dat dus liever een slecht bandje aanneemt met commerciële potentie dan het interessante alternatieve bandje. Erin (Drew Barrymore) loopt stage op een krantenredactie in New York. Haar vooruitzicht op een vaste baan bij de krant is nihil.

Garrett en Erin houden beiden van het stokoude Atari-spelletje Centipede en hebben een voorliefde voor nutteloze trivia, geen wonder dat ze verliefd worden. De problemen beginnen als Erins stage afloopt en ze terugverhuist naar Californië. Heeft de langeafstandsrelatie tussen Erin en Garrett toekomst? Net als de harde economische realiteit nemen de makers dit aspect ook vrij serieus en laten ze zien hoe moeizaam zo’n relatie kan verlopen. Daarom is het jammer dat de andere aspecten van Going the Distance te veel voldoen aan de regels die het genre stelt. De vulgaire vrienden van de mannelijke hoofdpersoon vuilbekken, hebben idiote bespiegelingen en hun slechte grappen halen het redelijke niveau van Going the Distance flink omlaag.