Na 3 jaar therapie en drugs toch weer hetzelfde geluid

cd pop

Klaxons: Surfing The Void

Drie jaar heeft de Britse band Klaxons gedaan over het maken van een tweede cd – opvolger van hun succesvolle debuut Myths Of The Near Future (2006). Drie jaar van producers verslijten, uiteenlopende soorten drugs consumeren, therapie volgen, en, uiteindelijk, rennen langs het strand in Californië, onder leiding van hardrockproducer Rick Robinson, die in zijn nabijgelegen studio de nieuwe opnamen maakte. En wat hebben deze omzwervingen opgeleverd? Een cd die eigenlijk niet eens zoveel verschilt van zijn voorganger.

De liedjes van Klaxons hebben een skelet van rockinstrumentarium, omkleed met de sfeer van een uitzinnige dansvloer. De uitbarstingen van synthetische schichten, gespierde basgitaar, rockdrums en stuwende gitaren zorgen voor opwinding, aangevuld met de tweestemmige zang van voormannen Jamie Reynolds en Simon Taylor. Dankzij die zang krijgt Klaxons een menselijke maat temidden van het tumult, alsof de bandleden inzagen dat één stem niet voldoende was. Dat de muziek op deze tweede cd niet verrast is geen probleem: Klaxons schrijft uitgewerkte composities, waarin veel te ontdekken valt.

HESTER CARVALHO