Ab Klink laat zijn kiezers in de steek

opinext@nrc.nl

Een volksvertegenwoordiger heeft de Tweede Kamer verlaten vanwege zijn (te luid) uitgesproken mening. CDA-dissident Ab Klink schrijft in een verklaring dat er een „onwerkbare situatie binnen de CDA-fractie” is ontstaan sinds hij opstond voor zijn waarden en zijn gewetensnood omtrent de formatiebesprekingen met PVV en VVD kenbaar maakte. Dat is goed voor te stellen, en het zou ook geen verrassing zijn als hij zijn partij vaarwel zou moeten zeggen om als onafhankelijk Kamerlid zijn missie te vervolgen.

Maar het tegenovergestelde gebeurt. Klink schrijft „met overtuiging” lid te blijven van het CDA en gaat als berouwvol schooljongetje op de gang staan. Hoe is dat mogelijk?

In onze parlementaire democratie kiezen de inwoners van Nederland honderdvijftig mensen die hen vertegenwoordigen in de Tweede Kamer. Die mensen zijn lid van een politieke partij, maar hebben ook elk hun eigen meningen en specialismen. De verschillende mensen op één kieslijst vertegenwoordigen verschillende nuances binnen een partij. Bij Kamerverkiezingen kan men vervolgens kiezen uit al deze kleurschakeringen en smaken. Die verkiezingen zijn er niet vaak, maar vormen wel een van de belangrijkste machtsmiddelen van onze samenleving.

Ab Klink vertegenwoordigt één van de smaken waarin het CDA te krijgen is. 33.115 mensen hebben op 9 juni specifiek gekozen voor deze smaak. Deze kiezers staan nu buitenspel. Met het vertrek van Ab Klink verandert het kleurenpalet van de CDA-fractie significant en daarmee ook dat van de Tweede Kamer zelf. Het behoeft geen uitleg dat een dergelijke ondemocratische ontwikkeling verre van wenselijk is.

Een functie als volksvertegenwoordiger geef je niet terug als het even tegenzit. Het is een verplichting die groter is dan trouw aan een partij of coalitie. Achter ieder Kamerlid staan duizenden kiezers die hun machtigste wapen hebben gebruikt om deze persoon in de gelegenheid te stellen voor hun waarden en belangen op te komen. Ab Klink mag het vertrouwen van de CDA-fractie beschaamd hebben, hun zielenleed is niets vergeleken met de belediging aan tienduizenden kiezers, die lijdzaam toezien hoe hun stem nog vóór de formatie van een nieuw kabinet al door de wc wordt gespoeld.

Inge Kielen

Studente natuurwetenschappen en bedrijf, Utrecht