Een box met de muzikale onrust van Hans Dulfer

cd jazz

Hans Dulfer

The Formative Years ’68 - ’98

Onlangs werd ‘tough tenor’ Hans Dulfer zeventig. Daar hoort in jazzland een oeuvre-overzicht bij. En dat werd in Dulfers geval wel tijd ook.

Hans Dulfer – The Formative Years ’68 - ’98 is een box met zeven als mini-elpees vormgegeven cd’s die invloedrijke periodes van Dulfers jazz omvatten. Van zijn eerste stappen in de met wereldnoten gekruide freejazz, te horen op de nooit eerder op cd verschenen The Morning After The Third (’70, met gitarist Jan Akkerman), Candy Clouds (’71) – natuurlijk vernoemd naar zijn toen pasgeboren dochter Candy, El Saxofon (‘72) en I Didn’t Ask (’81, met tiener Candy op sax), tot de jaren negentig toen Dulfer zijn jazz ging mengen met heersende housebeats (Big Boy, met monsterhit Streetbeats, en Skindeep!)

De box is samengesteld door voormalig jazzjournalist en muzikant Koen Schouten. Hij verzorgde ook het mooie bijbehorende boekje, waarin Dulfer uitgebreid per plaat zijn toelichting geeft, inclusief saillante details. Zo had het vrolijke calypsonummer Red Red Libanon (1971, Candy Clouds) volgens Schouten de primeur: het was het eerste expliciete nummer over drugs. Dulfer rookte zich in die dagen gek aan rode libanon hasj.

Een echte bijzonderheid is Heavy Soul Inc. Live In Paradiso uit 1968, een album met bedompte amateuropnames waarvan er ooit 150 stuks zijn geperst. De 28-jarige voormalige autoverkoper Dulfer organiseerde spraakmakende jazzconcerten in Paradiso, in die tijd het bolwerk van sit-ins en rockconcerten. Heavy Soul Inc. met Dulfer, drummer Han Bennink, trombonist Willem van Manen en bassist Maarten van Regteren Altena ging zonder afspraken op avontuur.

Zijn muzikale onrust heeft Dulfer altijd alle kanten opgedreven, met wie, waar of wanneer hij ook jamde. Deze kwaliteitsbox rekent af met het imago van de knetterende branieschopper die zijn tenor bij voorkeur als gimmick laat balanceren op zijn kin.

Amanda Kuyper