Kinderen en geluk 3

Wetenschapsbijlage 28-08-10

Wat Ellen de Bruin aan de hand van onderzoek van verscheidene wetenschappers schrijft, kan ik (vier kinderen, 72 jaar, geen ter zake geschoold deskundige) uit ervaring in grote lijnen onderschrijven, echter wel met kanttekeningen:Ik ken verscheidene mannen van mijn leeftijdscategorie zonder kinderen. Onder dezen niet altijd, maar wel opmerkelijk vaak een sterke neiging tot somberheid, soms zeer grote somberheid. Een dame in mijn directe omgeving die zei: ‘Ik kan kleine kinderen doodknuffelen, maar ik zou ze niet willen hebben’, had naarmate ze ouder werd een toenemende neiging een zuster van haar te bemoederen, tot op het opdringerige af. De zuster was een surrogaat-kind.Het ontbreken van kinderen wordt in mijn ervaring door mensen meer als een gemis ervaren naarmate ze ouder worden. Anders gezegd: kinderen zijn in mijn ervaring een investering in geluk op de oude dag.Jonge paren, zich bewust van de belasting die een gezin met zich meebrengt, zijn soms weinig geneigd tot het stichten van een gezin; mijn ervaring is dat er dan soms aandrang van de ouders, die kleinkinderen willen, aan te pas moet komen eer ze eraan beginnen. Overigens wordt ook bij jonge paren de behoefte aan kinderen vaak wel degelijk gevoeld: in de straat waar ik woon (50 à 60 huizen) wonen ten minste drie kinderloze paren die al op betrekkelijk jeugdige leeftijd een kind hebben geadopteerd.Een gezin met inwonende kinderen kan de relatie tussen de ouders behoorlijk onder druk zetten. Tegelijk is mijn ervaring dat het bezit van kinderen integratie in de maatschappij bevordert: ouders zonder kinderen hebben vaak moeite met het opbouwen van een sociaal leven, terwijl dat bij ouders met kinderen bijna vanzelf gaat (via vriendjes van school of uit de buurt) en vaak tot hartelijke en blijvende vriendschappen leidt Ook vind ik dat ik veel heb geleerd van het (mede) runnen van een gezin: enige vaardigheid om te zorgen dat dingen die nodig zijn gebeuren en tegelijk de goede sfeer te bewaren.Ten slotte: u spreekt van gelukservaringen. De vraag is wat een mens als geluk ervaart. Als je geluk meet in termen van levensvervulling denk ik dat een gezin stichten en grootbrengen wel degelijk geluk met zich meebrengt. En nog los daarvan: ik heb met mijn kinderen ook toen ze nog thuis woonden ook heel veel plezier gehad.Ik hoop duidelijk te hebben gemaakt dat er in elk geval in mijn ervaring aan het bezit van kinderen ook, en misschien wel overwegend, positieve kanten zitten.

F.Th. Dijkema

Leiden