Kinderen en geluk 2

Wetenschapsbijlage 28-08-10

Het artikel in de Bijlage Wetenschap hanteert een kortetermijnvisie van oudergeluk. Wat is geluk? Lekker hebben gegeten, mooie auto, zinnenstrelend geluk, ook kinderen nemen om erbij te horen? Of zoals ik van mijn moeder, zelf als moeder en nu als oma elke dag opnieuw leer: geef aan het leven geluk? Als 59-jarige oma stel ik vast dat dit onderzoek kortzichtigheid registreert. Sociale norm en onze biologie onthulden mij als 27-jarige vrouw dat ik moeder wilde zijn vanuit oerverlangen. Moeilijkheden als bevallen, weinig slaap, budgetbeheer, creatieve rolverdeling, schaafden mijn karakter bij. Ik ben meer teder geworden, zachter geworden, begripvol geworden, zie en voel wat een ander nodig heeft met gebaren en woorden, weet dat geld niet gelukkig maakt, maar wel belangrijk is, weet dat als ziekte toeslaat fysieke aanwezigheid meer veiligheid biedt dan medische wetenschap.Geboorte is pijnlijk, ouderschap in de praktijkjaren is zorgelijk, de kinderjaren zijn zorgelijk. Maar onbeschrijflijk: het moment toen ik een tekening kreeg van het 6-jarig kind om me te troosten. Dat kan een therapeut niet bewerkstelligen. Niet over te dragen: het moment van diepe ontroering dat het kleinkind van 4 jaar wil dat ik blijf spelen en ik zeg haar dat ik 89-jarige overgrootmoeder thuis moet brengen omdat die moe is en zij zegt ons, aandachtig bekijkend: “Dat begrijp ik”. Dat moet je zelf ervaren. Het opvoeden van kinderen leerde mij mijn karakter bijschaven en dat is een groot en diep geluk in mijn leven. Zonder karakter zijn geld, carrière en vrienden waardeloos. Je krijgt een buitengewone blijheid als je jezelf overgeeft aan de sociale norm en de biologie om kinderen te krijgen, als dit op je pad ligt. En dat is kwaliteit geluk en heet liefde. Ook zonder kinderen kun je dit ervaren. Maar als kinderen op je pad komen en bij je geboren willen worden, vertrouw dit oerverlangen. Als ik mijn dagboek lees dat ik schreef als moeder, herken ik geluksmomenten en verdrietige momenten als karakterlessen. Fantastisch!

Conchita Willems

Uithoorn