Kinderen en geluk

Wetenschapsbijlage 28-08-10

Met verbazing en ergernis heb ik het stuk ‘Kinderen maken je niet gelukkig’ (op de voorpagina: ‘Kinderen maken je ongelukkig’) gelezen. Ik begrijp dat het moeilijk is om gerandomiseerd, dubbel-blind onderzoek te doen naar ‘oudergeluk’, maar deze onderzoeksmethodes lijken me ontleend aan marketing en reclame. Mensen meerdere malen per dag bellen of lijsten sturen met vragen naar hun geluksgevoel passen mijns inziens beter bij follow-up na aankoop van een flatscreen televisie of anti-rimpelcrème. Dat het krijgen en hebben van kinderen moeheid, minder geld, minder aandacht voor de partner, bezorgdheid en zorgen, twijfel en dergelijke met zich mee kunnen brengen – hebben we psychologen nodig om dat vast te stellen? Verder lijkt me dit een typisch westerse problematisering. Stel de vraag aan een Afrikaan of Aziaat en je krijgt heel andere antwoorden. Het lijkt in deze ‘definitie’ van geluk te gaan over het bereiken van een (infantiele?) ervaring van welbehagen, veiligheid en tevredenheid. Overigens kan men zich ook de vraag stellen of het de taak van kinderen is hun ouders gelukkig te maken. De titel van het stuk is wellicht een provocatie voor mensen zonder kinderwens . Zelfs als steuntje in de rug voor mensen die kinderen willen en ze niet kunnen krijgen – in de trant van ‘geld maakt niet gelukkig’ – vind ik het veel te mager. Een kinderachtig

artikel!

Inge Cohen Rohleder

Amsterdam