In Birma vind je nog de romantiek van de Oriënt

In deze krant van 30 augustus stond een grote foto van het imposante, nieuwe parlementsgebouw van Birma in het nieuwe regeringscentrum Naypyidaw. Dat vreselijke Birma, met die draconische dictatuur. Maar bij het zien van dat gebouw weet je wel onmiddellijk dat je in het Verre Oosten bent: het is zeer traditioneel Birmees. Hoe anders vergaat het je in het noordelijk gelegen China. Het land dat zich in de armen van het kapitalisme heeft geworpen. Daar wordt de architectonische dienst uitgemaakt door de Rem Koolhazen van deze wereld. Met hun aaneenschakeling van spectaculaire wolkenkrabbers, de een nog hoger dan de ander. Voor de aloude sprookjesachtige romantiek van de Oriënt hoef je niet meer naar China, want die wordt daar razendsnel afgebroken ten gunste van de commercie, Olympische Spelen, wereldtentoonstelling, Disneyland, Armani, Chanel, Gucci en ga zo maar door. Nee, voor die romantiek moet je blijkbaar naar het conservatieve, hardvochtige, onderdrukkende en gewelddadige Birma.

Het zou mooi zijn als Birma zich zou openstellen voor de wereld, maar zijn traditie handhaaft. Maar of ze daarin zullen slagen? De Chinezen is het, na hun drieduizendjarige geschiedenis van hun zeer eigen cultuur, niet gelukt.

J.D.M. de Block

Hilversum