'Zulke rapporten zijn een forse straf'

Medisch Spectrum Twente en artsen lieten patiënten van de falende neuroloog Jansen Steur aan hun lot over. De commissie-Lemstra brengt weer een rapport uit dat „pijn” doet.

De medicijnverslaafde neuroloog Ernst Jansen Steur vertrok in 2003 bij het Medisch Spectrum Twente (MST), maar zijn fouten zijn nog steeds voelbaar. Van de 78 schadeclaims die gedupeerde patiënten bij het ziekenhuis indienden, zijn er 32 afgedaan, meldt de commissie-Lemstra II vandaag in haar rapport Heel de patiënt. „Lopende claims moeten spoedig en bevredigend worden afgehandeld”, vindt de commissie. „Anders blijft het maar doorzeuren”, stelt voorzitter Wolter Lemstra. Het aantal claims kan tot honderd stijgen, denkt hij.

U vindt het tijd voor een hoger eigen risico voor ziekenhuizen. De eerste 10.000 euro schade zouden ze zelf moeten betalen. Waarom?

„Daar kweek je veel goodwill mee. Een schadeverzekeraar zal altijd proberen zo min mogelijk uit te keren. Zo blijven de lasten het laagst. Daardoor krijg je ellenlange procedures, en intussen hoort de patiënt vaak niks. Medisch Spectrum Twente in Enschede, waar de arts werkte, heeft gezegd: ‘De kleine claims, tot 10.000 euro, handelen we zelf af.’ Ziekenhuizen die zorgen voor een goede begeleiding van patiënten die claims indienen, maken mee dat claims worden ingetrokken. Patiënten voelen dat hun probleem serieus wordt genomen.”

Aan goede begeleiding ontbrak het in de zaak-Jansen. U verwijt dat de collega-neurologen. Maar zij brachten de zaak juist onder de aandacht van het bestuur, en moesten na zijn vertrek de problemen oplossen.

„Ik begrijp dat ze het niet leuk vinden, maar ze komen er niet onderuit. Ze hadden, ondanks de opdracht van toenmalig bestuurder Ruud Ramaker om de zaak binnenskamers te houden, actiever moeten optreden. Zeker toen ze met steeds meer verkeerde diagnoses werden geconfronteerd en zagen welke gevolgen dat voor de patiënten had. Ze hadden contact moeten zoeken met patiënten van Jansen die niet meer in behandeling waren.

„Dat is nu alsnog gedaan door Philip Scheltens, neuroloog en lid van onze commissie. Hij heeft dertien dossiers gevonden met een mogelijk foute diagnose. Het ziekenhuis heeft die mensen geprobeerd op te sporen. In één geval is dat nog niet gelukt.”

Herre Kingma was inspecteur-generaal in de periode dat, aldus de commissie-Hoekstra, de Inspectie voor de Gezondheidszorg faalde in deze zaak. Sinds 2006 is hij voorzitter van het MST-bestuur. Uw commissie zegt dat dit bestuur in 2006 en 2007 signalen niet heeft opgepakt, dat het ziekenhuis pas begin 2009, toen er volop publiciteit kwam, deed wat het al in 2004 had moeten doen. Valt Kingma iets te verwijten?

„Bij de presentatie van het eerste rapport werd mij gevraagd: ‘Moeten er geen koppen rollen?’ Dat is zo’n standaardvraag – alsof dan het probleem is opgelost. De raad van bestuur heeft dingen laten liggen, ook Kingma. Maar hij heeft de zaak in 2009 goed opgepakt. Er is intussen van alles gebeurd. Vergeet niet, je wordt fors gestraft met zulke rapporten. Die doen pijn.”