Een echte ommezwaai

Ook al heet zijn bekendste boek The Sceptical Environmentalist, een scepticus in de gebruikelijke zin is Bjørn Lomborg nooit geweest. Maar als je The Guardian moet geloven (lees hier, hier en hier), is de Deen in zijn boek Smart Solutions to Climate Change, dat binnenkort verschijnt, minder sceptisch dan ooit. Want ook al heeft hij

Lomborg (Foto Reuters)Lomborg (Foto Reuters)

Ook al heet zijn bekendste boek The Sceptical Environmentalist, een scepticus in de gebruikelijke zin is Bjørn Lomborg nooit geweest. Maar als je The Guardian moet geloven (lees hier, hier en hier), is de Deen in zijn boek Smart Solutions to Climate Change, dat binnenkort verschijnt, minder sceptisch dan ooit.

Want ook al heeft hij nooit bestreden dat klimaatverandering bestaat, en dat die door de mens wordt veroorzaakt, hij is voor velen uitgegroeid tot een boegbeeld van de tegenstanders van klimaatbeleid, ‘de anti-christ van de groene religie’ aldus The Daily Telegraph. Om vervolgens van hem te horen dat klimaatverandering „zonder twijfel een van de grootste zorgen [is] waarmee de wereld nu te maken heeft”, is opvallend.

Nog opvallender is zijn pleidooi om fors te investeren in het bestrijden van de gevolgen van klimaatverandering, zeker 100 miljard dollar per jaar. En dat moet gebeuren door een belasting te heffen op de uitstoot van kooldioxide, ongeveer 7 dollar per ton.

Niet iedereen zal blij zijn met de voorstellen van Lomborg voor de besteding van dat geld. Hij wil het gebruiken voor adaptatie (zoals het verhogen van dijken), voor investeringen in onderzoek naar duurzame energie en voor geo-engineering – zoals het witter maken van wolken waardoor zonlicht wordt weerkaatst. En dus niet voor het terugdringen van de uitstoot van broeikasgassen.

Volgens veel critici neemt hij daarmee grote risico’s. Door niet de uitstoot zelf te bestrijden, maar alleen de gevolgen te verminderen neemt de concentratie van CO2 in de atmosfeer (en ook in de oceanen) alleen maar toe. Dat kan leiden tot verzuring van de oceanen, en het verbleken van koralen.

Ook krijgt Lomborg kritiek omdat hij nu pas zijn visie heeft gekoppeld aan economische modellen en daardoor tot de conclusie komt dat er wel iets moet gebeuren. Hij zou een hoop ellende hebben kunnen voorkomen als hij eerst de consequenties van zijn visie beter zou hebben doorgedacht. En sommige ‘rechtse’ kritiek, zoals van James Delingpole in The Daily Telegraph, luidt: wie is die Lomborg nou helemaal.

Toch heeft Lomborg nu al mensen weten te overtuigen. Rajendra Pachauri, de leider van het klimaatpanel van de Verenigde Naties, vergeleek hem ooit met Hitler, omdat hij bijvoorbeeld vond dat het beter (want goedkoper) was om mensen van de Malediven te evacueren dan om met klimaatbeleid te proberen zeespiegelstijging te voorkomen.

In een aanbeveling voor het boek schrijft Pachauri nu: ‘Dit boek biedt niet alleen een reservoir aan informatie over de realiteit van door de mens veroorzaakte klimaatverandering, maar stelt ook vitale vragen en draagt uitvoerbare oplossingen aan het probleem’. Dat is pas een ommezwaai!