De Zitting / Drugsdeal ontaardt in dodelijke schietpartij

pistoolDrie mannen worstelen om een pistool. Eén man wordt dodelijk geraakt. Op het pistool zitten drie unieke DNA-sporen. De twee overlevenden beschuldigen elkaar. De 38-jarige drugsdealer Duer M. uit Curaçao heeft volgens het openbaar ministerie de schijn tegen. Vorige week dinsdag werd hij verhoord door de rechtbank Rotterdam.

Het dossier over de zaak is twee vuisten dik. Op het karretje achter de drie rechters ligt nog een stapel ondersteunende rapporten. Een verhaal dat verre van consistent is. “Wisselende en tegenstrijdige verklaringen”, aldus advocaat Den Otter over de verhoren van omstanders. Hij wenst deze uit te sluiten “wegens evidente onbetrouwbaarheid”.

Koekenpan

De feiten vertellen niet wie de dader is, maar schetsen wel het decor waartegen het drama zich afspeelde. Op vrijdagavond 23 oktober 2009 bezoekt Duer een woning in de Rotterdamse Jan van Avennesstraat. Hij wordt binnengelaten door Nurgin. Het is zijn ouderlijk huis, waarin op dat moment vrijwel de hele familie aanwezig is: moeder, vader, vier zonen en een schoondochter. Tien minuten voor negen belt Nurgin het alarmnummer 112. Zijn broer Kerim is van zeer dichtbij, enkele tientallen centimeters, neergeschoten. In de gang treft de politie Kerim zwaargewond aan. Duer wordt in de woonkamer op hardhandige wijze door een aantal familieleden in bedwang gehouden. Zoon Edip heeft op Duers hoofd geslagen met een koekenpan, zó hard dat het ding indeukte. De vader sloeg Duer in elkaar met een stofzuigerstang. Duer belandt in het ziekenhuis, maar overleeft. Kerim overlijdt die nacht op de intensive care aan ernstig schotletsel in halsruggenmerg.

In de kamer van Nurgin worden attributen gevonden waarmee drugs getest en gebruikt kan worden. Ook ligt er 15.000 euro, volgens Nurgin en zijn familie bestemd voor de aankoop van een auto. Dat was volgens hen ook de reden Duers bezoek.

DNA

Aan de rechtbank de taak om de “kluwe vechtende mensen”, zoals de advocaat de situatie beschrijft, alsnog uit elkaar te halen. Van wie was het pistool? Wie heeft geschoten? Wie had een motief? Het openbaar ministerie gelooft de Turkse familie en beschuldigt Duer van doodslag. Dat de verklaringen van de familieleden op details afwijken – zoals de interval tussen de schoten, wie het pistool heeft vastgehad - komt volgens officier van justitie Vreugdenhil door het “enorm traumatische karakter” van de gebeurtenissen. “De consistente lijn is helder: verdachte, de neger zoals zij hem noemen, is degene met het wapen en is degene die schiet.” Het sporenonderzoek legt de officier uit in Duers nadeel. Zijn DNA zit op vier cruciale plekken: de trekker, de slede, de greep en de bodemplaat. Van Nurgin en de overleden Kerim is eveneens DNA op het wapen aangetroffen, maar alleen op de trekker en de beugelkrop. “Die plaats is meer passend bij een worsteling om het vuurwapen van verdachte te ontfutselen”, vindt de officier.

“Ik had geen wapen”, verklaart de verdachte. Hij erkent wel dat hij het wapen tijdens de worsteling “even” in zijn handen had, maar gevuurd heeft hij niet. Dat is strijdig met de verklaringen van de familie die de rechter voorleest. “De man heeft drie keer geschoten en daarna moest hij zijn wapen doorladen”, zei een zoon. De vader: “Ik was bang dat hij heel mijn familie zou doodschieten. Ik heb de stofzuigerstang gepakt en geslagen waar ik kon.”

Winst

Duer heeft vanaf zijn arrestatie eenduidige verklaringen afgelegd. Via via zou hij gehoord hebben dat Nurgin “spul” wilde kopen. Het zou gaan om 180 gram cocaïne. Volgens Duer bood Nurgin 2.800 euro voor de drugs. “Geen winst voor mij”, aldus Duer, die er minimaal 3.200 voor wilde. Toen de handel spaak liep zou Nurgin een pistool getrokken hebben. “Een zwart wapen, dat je van onderen moet laden.” De rechter links van de rechtbankvoorzitter onderbreekt: “Hoe weet u dat? Waar haalt u dat vandaan?” Duer antwoordt rustig dat hij veel wapens “in boeken” heeft gezien. In de lezing van Duer is de worsteling ontstaan toen Nurgin het pistool trok. “Ik ben erop gedoken.” De familieleden hebben echter verklaard dat Duer de 15.000 euro heeft weggenomen. Geld dat later weer teruggelegd zou zijn door een familielid. Veel zin om te antwoorden heeft hij niet meer. “Ik wil naar de WC.” Maar de rechtbankvoorzitter is nog niet klaar. “Kunt u het nog 10 minuten ophouden?” Hij houdt Duer nog een aantal verklaringen voor en vraagt wederom of hij iets met de 15.000 euro gedaan heeft. “Ik zag geen geld. Niet op tafel. Begrijpt u mij?” De 180 gram cocaïne waar Duer het over had is volgens de rechter nergens aangetroffen. “Ik denk dat ze mijn spullen uit mijn jas hebben gehaald”, antwoordt Duer.

Nu mengt ook de officier zich in het verhoor. Ze gaat, voor de vorm, een eindje mee in het relaas van Duer: een afgeketste deal die Nurgin bracht tot het trekken van een pistool. Ze laat een stilte vallen, buigt voorover naar Duer en roept hard: “Maar waarom rent u dan niet heel hard weg? Uw eerste reactie kan toch niet zijn: meteen erop duiken?!” Duer, zichtbaar geschrokken van de verbale aanval, stelt vlug een wedervraag. “Hoe kan ik wegrennen?!” De officier weet genoeg. “Erop duiken was uw eerste reactie. Dat heb ik goed begrepen. Dank u wel.”

Arbeidsethos

Na de schorsing behandelt de rechtbankvoorzitter Duers persoonlijke omstandigheden. Hij constateert dat Duer een lang strafblad heeft van gewelds- en drugsdelicten en geen CV. “Dit is geen normaal werk”, zo duidt hij Duers activiteiten. “Arbeidsethos ontbreekt bij u.” Duer werpt tegen dat hij best een goede baan wil. Hij meent dat de negen maanden voorarrest hem tot inkeer hebben gebracht. “Nu wil ik een ander leven. Ook om iets langer te leven. Ik wel echt uit die wereld.” Veel compassie toont de rechter niet. Hij laat een zus van Kerim, die niet op het plaats delict was, een brief voorlezen. “Kerim was een goede man. Iedereen kende hem. Een vredestichter die altijd rust bracht. Waar hij kon, hielp hij mensen. En dat werd hem nu fataal. ” De zus heeft Kerims kinderen opgevangen. Een dochtertje van drie en een ander kind dat net na zijn dood is geboren. “Als er op de deur wordt geklopt, denkt ze dat het papa is”, zegt ze over het dochtertje.

De officier van justitie gelooft niet dat Duer gericht geschoten heeft, maar houdt hem wel verantwoordelijk voor de afgevuurde kogels. Daarom gaat ze voor een lichtere vorm van doodslag: niet ‘vol opzet’, maar ‘voorwaardelijk opzet’. Duer zou zich blootgesteld hebben aan de “aanmerkelijke kans” dat zijn vuurwapen tijdens de worsteling zou afgaan. Dat het gevolg, de dood van Kerim, niet door Duer is gewenst, doet er dan volgens de officier niet meer toe.

Belang

“Het overlijden is meer dan tragisch”, zo begint de advocaat zijn pleidooi. Maar het is volgens hem niet mogelijk een schuldige aan te wijzen. Hij vermoedt dat Nurgin per ongeluk zijn broer heeft doodgeschoten. De advocaat vindt het frappant dat die ontmoeting volgens Nurgin geen drugsdeal behelsde, maar een autokoop. “Die aankoop moeten we als fabeltje afdoen”, aldus de advocaat. Bovendien maakt het de verklaringen van de familie ongeloofwaardig, want die houden ook nog steeds vol dat het om een autokoop ging. Ook niet al het technisch bewijs sluit aan op de verklaringen. “Zij hebben er belang bij om Nurgin uit de wind te houden”, concludeert de advocaat. Hij pleit voor vrijspraak.

Het laatste woord is aan Duer. Hij leest voor van een briefje. “Ik vind het heel erg. Het is niet mijn schuld, maar die van zijn broer. Ik vind het niet eerlijk.” Het emotioneert hem. Het briefje legt hij opzij. “Ik kan mezelf ook binnen gaan ophangen.” Voordat Duer door de parketwacht wordt meegenomen slaat hij een kruisje. De rechtbankvoorzitter bedankt hem en zal op 7 september uitspraak doen.

Hij die opzettelijk, maar niet met voorbedachten rade, een ander van het leven berooft, wordt, als schuldig aan doodslag, gestraft op basis van artikel 287 wetboek van strafrecht. De lichte variant van doodslag - voorwaardelijk opzet - houdt in dat de verdachte zich willens en wetens heeft blootgesteld aan de aanmerkelijke kans dat het gevolg zal intreden.

Naschrift: Duer M. is op 7 september vrijgesproken. Lees hier het verslag van de uitspraak.

Reageren? Nuanceren en argumenteren verplicht. Volledige naamsvermelding.