Agressieve bijtvissen hebben baat bij een duik in de diepte

Piranha 3D Regie: Alexandre Aja. Met: Ving Rhames, Elisabeth Shue, Richard Dreyfuss.In: 56 bioscopen. ***

De film Piranha was in 1978 nauwelijks een sensatie. Na het succes van Jaws drie jaar eerder hadden scharen krokodillen, barracuda’s, octopussen en wat er niet meer loert in de diepte al badgasten vermalen. Doorgaans met van Jaws gejatte trucjes, zoals onderwater-shots van trappelende beentjes.

Piranha, geregisseerd door de getalenteerde Joe Dante, die later onder meer Gremlins zou maken, was in zijn soort best aardig: James Cameron maakte nog een vervolgfilm. Toch blijkt de remake in fraai 3D een vooruitgang. Want monsters uit de diepte lenen zich prima voor drie dimensies en watertrappelende benen nog meer. En laat de oude Jaws-ster Richard Dreyfuss dan nog voor een campy bijrol zijn gestrikt.

Want camp is het. Ditmaal rijt een aardbeving een grot onder Lake Victoria open waar al twee miljoen jaar een robuust ras van piranha’s sluimert. Net op een moment dat studenten er onder het motto ‘dying to get wet’ lentevakantie vieren met navelshots tequila, Miss Wet T-shirt en stamphouse. En de boot van de jonge held zinkt.

Drie decennia geleden bestond de horror van Piranha uit gekrijs, rood borrelend water, maaiende armen, hier en daar een bloedig stuntbeen en vaag gedoe onder water, inmiddels laat de techniek niets meer aan de verbeelding over. Hoogtepunt van Piranha 3D is een eindeloze scène waarin tientallen badgasten tot het bot worden afgekloven. Het maalt voort met het ritme van een industrieel abattoir, en met speciale aandacht voor borsten en kruisstreek. De film kan zelfs bogen op een innovatief 3D-effect waarin een afgerukte penis, vreemd genoeg in erecte staat, de zaal in dwarrelt, waarna een piranha nog maar een forse hap neemt.