Minke Smeets wil niet denken aan afscheid

Minke Smeets (31) is niet weg te denken uit het Nederlands hockeyteam. Vandaag begint ze aan het WK in Argentinië. „Ik ben fitter dan ooit”.

Of dit haar laatste eindtoernooi wordt? Minke Smeets-Smabers (31) weet het niet. Echt niet. De recordinternational (307 interlands) van het Nederlands hockeyelftal maakt zich op voor een nieuwe eindronde, het wereldkampioenschap in Argentinië, dat gisteren is begonnen in hockeystad Rosario. Smeets, twee jaar geleden olympisch kampioen, beslist daarna of ze doorgaat tot de Olympische Spelen van Londen in 2012. Dat zouden haar vierde Spelen worden.

De vraag over haar eventuele afscheid kan ze haast wel dromen. Eens te meer beseft Smeets, international sinds 1997, dat het moeilijk is om het hockey, de sport die ze sinds haar zevende beoefent, vaarwel te zeggen. Want wanneer moet je als topsporter een punt achter je loopbaan zetten? Is dat omdat je voorbijgestreefd bent door een nieuwe generatie, het keurslijf van een topsporter beu bent, of omdat de buitenwacht het welletjes vindt?

De tijd lijkt geen vat op haar te krijgen. Ze is begin dertig, maar conditioneel en lichamelijk nog topfit. „Uit de conditietest voor het toernooi bleek zelfs dat ik fitter ben dan ooit”, zegt ze. „Kennelijk word ik elk jaar nog net ietsje fitter.”

En de onverbiddelijk harde levensstijl van een topsporter? Ergens vindt ze het ook wel lekker. „Het is zo lekker om te sporten en fit te zijn”, zegt ze. „De levensstijl die je erbij moet hebben vind ik juist heel prettig. Hockey brengt structuur in mijn leven. Het is zo’n gewoonte geworden. Ik ben eraan verslaafd geraakt.”

Voor bondscoach Herman Kruis is ze een onmisbare schakel. Als controlerende middenvelder wordt Smeets geroemd om haar werklust, spelinzicht en ervaring. Bovendien stelt ze zich dienstbaar op, waardoor de creatieve middenvelder Naomi van As alle vrijheid heeft om haar actie te maken. Smeets: „Je moet je soms dienstbaar opstellen. „Het is nodig in sport, maar sowieso in het leven. Zo ben ik thuis ook opgegroeid. Ik heb twee oudere zussen, die ook hockeyden. Vroeger had je altijd rekening te houden met elkaar.”

Ze is bezeten van sport. Ze weet niet beter. Moeder Marjolijn (meisjesnaam Bakker) was hockeyinternational, net als haar zus Hanneke. Verder trouwde ze vorig jaar met honkballer Tjerk Smeets, die haar in 2008 ten huwelijk vroeg tijdens de slotceremonie van de Olympische Spelen van Peking. De plechtigheid had plaats in het Amsterdamse Olympisch Stadion.

Een leven zonder topsport? Smeets kan het zich nog moeilijk voorstellen. „Het zal heel raar zijn als dit ritme er niet meer is”, zegt ze peinzend. „Ik ben ooit een half jaar geblesseerd geweest aan mijn knie. In die tijd was ik volledig op mezelf aangewezen. Ik moest in mijn eentje loop- en krachtoefeningen doen, terwijl ik natuurlijk het liefst met de bal en de stick had getraind. Ik heb toen gemerkt hoe erg ik de sport miste en hoe leuk het is om in een team te functioneren.”

Juist het groepsproces was één van de redenen om door te gaan na de Spelen van Peking. Terwijl al haar generatiegenoten al zijn afgezwaaid, beleeft Smeets plezier aan de stroom nieuwe talenten, zoals Michelle van der Pols, Kelly Jonker en Lidewij Welten. Smeets: „Ik denk dat wij als team steeds een goede mix van jong en oud hebben gehad. De doorstroming is altijd erg goed geweest.”

In Argentinië begint olympisch kampioen en titelverdediger Nederland sinds lange tijd niet als topfavoriet aan het WK. Die eer is weggelegd voor het gastland, dat Nederland in de laatste drie ontmoetingen telkens wist te verslaan. De laatste keer gebeurde dat in de finale van de jaarlijkse strijd om de Champions Trophy (4-2), afgelopen juli. „Maar het ligt dicht bij elkaar”, meent Smeets. „Wij zijn titelverdediger en de olympisch kampioen, maar Argentinië won de laatste drie edities van de Champions Trophy. Ik zie ook China, Australië en Duitsland als serieuze kanshebbers.”

Nederland, in de poule ingedeeld bij India, Duitsland, Australië, Japan en Nieuw-Zeeland, kan Argentinië op z’n vroegst in de halve finales treffen. Smeets vindt het niet vervelend om vanuit de underdogpositie het toernooi te beginnen. „Het is altijd moeilijk als de druk volledig op jouw team ligt. Argentinië is de laatste jaren als team sterker geworden. Voorheen was hun spel misschien iets te veel gericht op Luciana Aymar (zes keer verkozen tot beste speelster van de wereld, red.), maar de laatste jaren is het team om haar heen ook ontzettend gegroeid. Dat is nu hun grote kracht.”

Voor Nederland begint het toernooi maandagmiddag (lokale tijd) met de wedstrijd tegen de vrouwen van India. Na het WK maakt Smeets de balans op. „Als ik stop bij het Nederlands elftal, dan ga ik sowieso nog met mijn club door”, zegt de speelster van Laren. „Angst voor het zwarte gat heb ik niet. Echt niet.”

Smeets heeft al in gedachten wat ze daarna wil gaan doen. Naast het afronden van de PABO staan op haar lijstje: een marathon lopen, haar record op Alpe d’Huez verbreken en training geven aan talentvolle hockeyers.Dat zijn niet toevallig allemaal sport-gerelateerde doelen.