Sport in beeld

De Chambers Bay-golfbaan tijdens de derde ronde van de Amerikaanse Amateur Open Golftoernooi, 26 augustus 2010, Washington, VS. Foto AP The Chambers Bay golf course is shown during the third round of the U.S. Amateur Open golf tournament, Thursday, Aug. 26, 2010, in University Place, Wash. The course is scheduled to host the U.S. Open in 2015. (AP Photo/Ted S. Warren) AP

Wat is de mens toch een wispelturig wezen. Dit wil ik, nee, dat! Nee, toch liever zus! Het is niet goed of het deugt niet. Terzake. Schitterend, die weidsheid! Maar. Je. Wilt. Inzoomen. Je wilt de gezichten zien. De kleding. Stijl en klasse en karakters peilen, en onderlinge verhoudingen. Huiverend poloshirts bekijken. Kan er een microfoon bij, ook? Ach, laat maar, we horen die net te luide VVD-stemmen zo ook wel. „Kerel! Goed je weer ’s te zien!”

Golf, nietwaar?

Eén vraag, al nemen sommigen daar ongetwijfeld aanstoot aan. Is dit een sport? Is het, met andere woorden, een activiteit die de ontwikkeling van bepaalde spiergroepen bevordert, zoals sporten plegen te doen? Denk aan voetbalpoten. Zelfs schakers trainen hun hersenen. Maar in een wagentje naar de pers zwaaien (Clinton, de beide Bushes, Obama) en daar af en toe uitstappen om een balletje in een gat te tikken? Daarbij vergeleken vergt een ommetje met de hond een marathonconditie.

Duf, duf, duf.

Je moet er rijk en/of machtig voor zijn, dat zal het aantrekkelijke wel zijn. Kijk mij met mijn golfclubs op de golfclub in de clubfauteuil. Maar we juichen wel hoor, als-ie erin gaat. In afwachting van die prestatie genieten we van het uitzicht. We negeren de partytent en identificeren ons met die eenzame boom erboven. Hoe hoog is die wel niet, gezien het formaat van de mensjes in zijn buurt? Mensjes? We denken aan Reve en de brandende poppenwagen die hij een kutwerk wil binnenrijden. We grinniken. En snuiven de frisse buitenlucht op.

Pieter Kottman