Smaak van 'crappuccino' dreigt verloren te gaan

Dat Luwak-koffie wordt gemaakt van bonen die eerst worden opgegeten en uitgepoept door de wilde civetkat, is de reden dat de Indonesische koffiesoort de duurste ter wereld is. Maar nu dreigt de unieke smaak verloren te gaan, waarschuwen koffiekenners.

Luwak-koffie is door de eigenaardige herkomst van de bonen altijd al omstreden geweest. Toen president Yudhoyono in maart bij zijn staatsbezoek aan het belangrijke buurland Australië Luwak-koffie meenam voor toenmalig premier Kevin Rudd, werd het cadeau weggehoond door de Australische media. Commentatoren doopten de exquise koffie ‘crappuccino’. Ook werd er geschreven over de Indonesische dung diplomacy , de mestdiplomatie.

Maar ook in Indonesië zelf zijn er vraagtekens. De hoogste raad van moslimgeestelijken, de Majelis Ulama Indonesia, heeft er lang over gedacht de koffie haram, onrein, te verklaren. Vorige maand besloot de raad dat de koffie toch moet kunnen, mits de bonen goed worden gewassen.

Tot nu toe moesten voor een kopje Luwak-koffie verzamelaars urenlang op koffieplantages zoeken naar de uitwerpselen van de civetkat (de luwak ). De zuren en enzymen in de maag van het dier verrijken de smaak van de bonen dusdanig dat koffiedrinkers in Europa bereid zijn er zo’n 300 euro per pond voor te betalen.

Maar recentelijk bedachten Indonesische koffieboeren dat dit procedé ook efficiënter kan. Zij houden de kleine nachtdieren in kooien, voeren ze koffiebessen en hoeven slechts te wachten tot de bonen er weer uitkomen. Maar volgens koffiekenners doet dit de unieke smaak teniet. Wilde civetkatten op een plantage kiezen zelf de bessen uit die precies rijp genoeg zijn. Bovendien zorgt hun gevarieerde dieet voor een mengsel van enzymen in de maag dat ontbreekt bij dieren die alleen koffiebessen eten. En dat zorgt voor een andere smaak.