Selectie Film

Buikspreker met zijn gedecolleteerde pop aan de eettafel in 'Dinner for Schmucks' Dinner for Schmucks, Copyright © Paramount Pictures

Io sono l’amore

Regie: Luca Guadagnino

Eigenlijk is Io so no l’amore niet helemaal geschikt voor de nazomer. Het sneeuwt namelijk al in de nieuwe film van de Siciliaanse regisseur Luca Guadagnino (1971) en er staat een kerstboom. Dit familiedrama is misschien meer iets voor december. Films die rondom de winterse eettafel zijn gesitueerd zijn meestal de voorbode van groot onheil. Weldra zal de familie die op het punt staat aan tafel te gaan, uiteen vallen. Guadagnino werkt graag met de Engelse actrice Tilda Swinton, meestal koel en ongenaakbaar als een ijskristal. In deze film speelt ze de Russische trophy wife van een Milanese grootindustrieel van middelbare leeftijd, die in zijn onderdirecteurspak zit te wachten tot zijn vader eindelijk de zeggenschap over het familiebedrijf aan hem overdraagt.

In: 14 bioscopen.

After.Life

Regie: Agnieska Wojtowicz-Vosloo

After.Life is een aardige variatie op de oeroude menselijke angst om levend te worden begraven. De eeuwig in dit soort lichtelijk bizarre rollen getypecaste Christina Ricci speelt Anna; een lerares met een nogal miezerig bestaan. Ze kan het maar moeilijk verkroppen, als ze na een auto-ongeluk bijkomt in een moratorium en dood blijkt te zijn. „Het is altijd hetzelfde liedje met jullie, doden”, zegt de paranormaal begaafde begrafenisondernemer Eliot (Liam Neeson). Debuterend regisseur Agnieska Wojtowicz-Vosloo probeert met After.Life een film te maken die stijlvoller en subtieler is dan veel andere horrorfilms. Ze wist ook twee hoofdrolspelers te strikken die voldoende charisma hebben om aan de film onderhuidse spanning te geven; vooral Neeson als de sinistere doodgraver, waar mogelijk een steekje aan los zit. Wojtowicz-Vosloo deinst zelfs niet terug voor de suggestie van enige necrofiele erotiek. Het probleem: After.Life is alleen maar soms spannend.

In: 8 bioscopen.

Dinner for Schmucks

Regie: Jay Roach

De Amerikaanse komiek Steve Carell is de grote ster om wie het allemaal draait in Dinner for Schmucks – geïnspireerd door de Franse komedie Le dîner de cons (1998). Carell speelt Barry Speck, een wereldvreemde man die werkt bij de belastingdienst. De climax van de film is een maaltijd met een stel sukkels, onder wie Speck, die zonder het te beseffen onderwerp is van spot. Ze zijn uitgenodigd door rijke zakenmannen die zich over de hoofden van de genodigden heen vermaken met alle idiotie die hun gasten tentoonspreiden, waaronder een gedachtenlezer en een buikspreker met zijn diep gedecolleteerde pop. Naast Carell treedt in Dinner for Schmucks een wat nieuwere generatie komieken aan. Soms overvleugelen zij Carell in declamatie en timing van hun grappen. Dinner for Schmucks is een onevenwichtige maar bij vlagen uitzinnige komedie met een voorliefde voor uiterst absurde, surreële humor.

In: 49 bioscopen.

Pleinbioscoop

Rotterdam Dit weekeinde zijn de laatste avondvoorstellingen in de gezellige openluchthuiskamer van het Lloyd Multiplein. Op vrijdag 27 augustus wordt A Single Man vertoond. Op 28 augustus Iron Man 2 en 29 augustusis er een Sneak preview. Inl www.pleinbioscooprotterdam.nl