Oscarwinnaar is vorm van kwaliteitskitsch

El secreto de sus ojos schuwt de grote gevoelens niet.

Maar de ontknoping is zo nadrukkelijk symbolisch dat het ongeloofwaardig wordt.

Wie zijn film ‘Het geheim in hun ogen’ noemt, is niet bevreesd voor een stevige portie kitsch. El secreto de sus ojos, waarmee de Argentijnse regisseur Juan José Campanella de Oscar voor beste niet-Engelstalige film won, is een goed gemaakt, gelikt melodrama, dat grote gevoelens en grote thema’s niet schuwt. Kwaliteitskitsch, als zoiets kan bestaan.

Onderzoeker Benjamín Espósito (Rivardo Darín, die de film ogenschijnlijk zonder moeite draagt) is zojuist met pensioen gegaan als onderzoeker bij het ministerie van Justitie. Een moordzaak uit het begin van zijn carrière laat hem nog steeds niet los. In de zaak stuitte hij eerst op een verkrachtte en doodgeslagen jonge vrouw, en vervolgens op flagrante corruptie en politieke protectie in het Argentijnse rechtssysteem dat nog maar weinig rechtvaardigheid kende, kort voor de machtsgreep van de militaire junta in Argentinië in 1976.

De speurder besluit een roman te gaan schrijven over de oude zaak die hem nog steeds dwarszit. Dat geeft Campanella gelegenheid om soft-focus te filosoferen over de valkuilen van het geheugen, met flashbacks die stoppen als Espósito een verfrommelde bladzijde van zijn manuscript in de prullenbak gooit. De man gaat vervolgens opnieuw op onderzoek uit. Zo komt hij ook weer in de nabijheid van zijn grote, heimelijke liefde van toen, zijn mooie chef Irene (Soledad Villamil).

De donkere bladzijden van de Argentijnse geschiedenis zijn op een sluwe manier verweven met de speurtocht van de held, de film zoomt als het ware steeds verder uit om de historische context te laten zien. Het is bezwaarlijk dat Campanella op beslissende momenten al te simpel te werk gaat; een iets te lange blik in een decolleté is al voldoende voor een seksuele psychopaat om tijdens een justitieel verhoor zijn zelfbeheersing te verliezen en zo schuld te bekennen. De ontknoping is zo nadrukkelijk symbolisch dat de film ongeloofwaardig wordt.

De moordzaak en de duistere bladzijden van de Argentijnse geschiedenis zijn uiteindelijk slechts de omlijsting voor een film over de liefde, de ware liefde nog wel, die een leven lang meegaat. Zo’n grote passie kan obsessieve, duistere trekken krijgen, maar ook de hoogste levensvervulling zijn. Die levensles zou niet hebben misstaan in een stuiverroman, maar dat had die titel eigenlijk al duidelijk gemaakt.

El secreto de sus ojos

Regie: Juan José Campanella. Met: Ricardo Darín, Soledad Villamil, Ricardo Morales. In: 13 bioscopen.**