Monetaire breuken

Het plaatsje Jackson Hole in de Amerikaanse staat Wyoming staat bekend om zijn adembenemende uitzicht, maar de centralebankiers die zich daar morgen verzamelen voor hun jaarlijkse jamboree, zullen ditmaal moeite hebben om het landschap rondom hen te duiden. Richten zij hun blik op China, dan zien zij een ploegende stoomtrein die in het afgelopen kwartaal Japan inhaalde en gevaarlijk aan vaart wint. Kijken ze naar Europa, dan ontwaren ze een verrassend krachtige economie in Duitsland en zijn economische satellieten.

Maar de centralebankiers zullen ook een steeds diepere kloof zien met het zuiden van de Europese Unie. Het voeren van een gemeenschappelijk monetair beleid voor het hele eurogebied wordt met de maand lastiger.

Dat geldt ook voor gastland Amerika. De laatste weken stroomt daar het slechte nieuws over de economie binnen, met als voorlopig dieptepunt het inzakken in juli van de verkoop van bestaande woningen met meer dan een kwart. Hoewel de Amerikaanse economie minder interne spanningen vertoont dan de Europese, groeit de verdeeldheid binnen de centrale bank zelf. De media ontdekten dat tijdens de jongste vergadering van de Federal Reserve maar liefst zeven van de zeventien aanwezige bestuurders zich keerden tegen het voornemen van centralebankpresident Bernanke om het ruime monetaire beleid tot nader order voort te zetten.

Zo’n grote oppositie is onder centralebankiers uitzonderlijk. Dit illustreert de kloof in het denken over het economisch beleid die vooral in de VS steeds breder wordt. Bij een werkloosheid die hardnekkig hoog blijft op 9,5 procent van de beroepsbevolking, neemt de kritiek op de regering-Obama toe. De leider van de Republikeinen in het Huis van Afgevaardigden, Boehner, riep Obama deze week openlijk op om minister van Financiën Geithner en economisch topadviseur Summers te ontslaan.

Politieke druk drijft de economische beleidsmakers in de belangrijkste landen van de wereldeconomie makkelijk uiteen. De centralebankiers hebben, als monetaire beleidsmakers, tot nu toe juist eensgezindheid aan de dag gelegd. Dat is een groot goed, maar nu hier interne verdeeldheid dreigt, zou dat het gemeenschappelijke front tegen de kredietcrisis en haar gevolgen kunnen breken. Zelfs binnen de Europese Centrale Bank lopen de spanningen op. Bestuurslid Axel Weber, president van de Duitse Bundesbank, wekte afgelopen weekeinde ergernis door zich uit te spreken over het zeer gevoelige onderwerp van het monetaire beleid op de middellange termijn. Dat wordt gezien als het exclusieve domein van centralebankpresident Trichet.

Zo wordt de komende aflevering van Jackson Hole een beladen ontmoeting. De gezellige discussieclub die de ontmoeting doorgaans is, zal dit jaar plaats moeten maken voor een zoektocht naar grotere eensgezindheid. Het laatste wat de wereldeconomie op dit moment nodig heeft, is onenigheid tussen en binnen de belangrijkste centrale banken.