Kamer delen: goed idee?

Op het nextblog is een discussie gaande over het stuk van Jordi Wiersma op de Opiniepagina van dinsdag. Wiersma riep studenten op om hun kamer te delen. Zo los je de kamernood op én bevorder je de gemeenschapszin, vindt Wiersma. Hier enkele reacties.

„Dit werkt voor sommige mensen wel, voor anderen niet. Mijn broer en ik wonen allebei op kamers, los van elkaar, met kamergenoten. Ik spreek de mijne nooit. Mijn broer echter heeft hele filosofische gesprekken ’s nachts met zijn kamergenoot. Kamers delen gebeurt al op grote schaal, maar het is erg afhankelijk van de persoon of het goed werkt.”

Bran van der Meer

„Ik heb een jaar in Engeland gestudeerd en daar had ik een kamergenoot. ik had van tevoren echt gedacht dat het gezellig zou zijn en dat ik er een vriendin voor het leven bij zou krijgen (beetje naïef misschien, was ook pas 19…) maar het was echt verschrikkelijk. Het meisje (uit Martinique) wilde vaak op belachelijke tijden slapen, om zeven uur ‘s avonds bijvoorbeeld, en dan wilde ze dus ook alle lichten uit. Ik werd dus echt mijn kamer uit gejaagd. Of ik kwam op school en dan zag ik dat ze mijn haarknipjes ongevraagd in had. De ergernissen stapelden zich op en ik haatte haar op het eind. (...) Maar… met een vriend of vriendin of iemand met wie het klikt tijdens een introweek: dat lijkt me wel weer een goed plan.”

Elsbeth

„Ik heb een half jaar een eenpersoonsappartementje gedeeld met een meisje uit Litouwen, dat was best gezellig. Zolang je met elkaar kan praten en goede afspraken kan maken is het wel uit te houden. Maar ik had ook de keuze en de kans eerst met haar te praten voordat ik ja zei, ik kan me voorstellen dat als je gewoon bij iemand ingedeeld wordt het wel verkeerd kan uitpakken. Ik krijg binnenkort een couchsurfster die nog geen kamer heeft. Ben benieuwd hoe lang die blijft hangen.”

Ineke