Kaarsvlammetje van rechts fiasco laait op

Ook deze week zetten de opiniebladen (Vrij Nederland arriveerde niet op tijd) onverminderd in op een spoedige installatie van het eerste kabinet-Rutte-Verhagen, met gedoogsteun van Wilders. Alleen Thomas von der Dunk houdt een flinke slag om de arm, in het kader van een rondvraag in HP/De Tijd naar de toekomst van Job Cohen (PvdA) als oppositieleider.

Arme Job, wat gaat hij het moeilijk krijgen achter de interruptiemicrofoon! Hier en daar wordt de goede bekende van prins Willem-Alexander al getipt als toekomstige vicevoorzitter van de Raad van State, maar een snelle val van de broze rechtse coalitie kan hem ook nog redden.

Elsevier speculeert alvast over het karakter van de ministersploeg, waar VVD-leider Rutte „een zelfverzekerde gideonsbende” van zou willen maken. De cover story van hetzelfde blad portretteert bewonderend „de slimme strateeg” Maxime Verhagen (CDA), de invloedrijkste politicus van het land, en zijn hoog ontwikkelde overlevingsinstinct.

De Groene Amsterdammer beziet de nabije politieke toekomst vanuit een iets breder perspectief. Het worden namelijk linksom of rechtsom barre tijden voor de liefde tussen kunst en politiek. Een special beschouwt de relatie tussen kunst, publiek en overheid van vele kanten. Het mooiste essay is van Chris Keulemans, die persoonlijke herinneringen aan de deze maand overleden politieke denker Tony Judt weet te verbinden aan het verdwijnen van het verheffingsideaal, dat kwaliteitskunst mogelijk wilde maken voor een breed publiek. Het grootste verwijt maakte Judt aan de socialisten, die bij de afbraak voorop lijken te lopen: kunst en markt roepen het slechtste in elkaar op.

Dinsdag was de Haagse verslaggever van RTL Frits Wester te gast in On Air (NCRV). Hij weet veel van wat er achter de schermen van het CDA gebeurt, al is het maar omdat hij zijn eigen lidmaatschap nooit heeft opgezegd. Frits schatte de kans dat er geen rechts kabinet komt op hooguit twee procent. En gisteren noemde hij de CDA-fractie in de Tweede Kamer nog „een bastion van rust”.

Sinds het optreden later die avond van waarnemend partijvoorzitter Henk Bleker bij Knevel & Van den Brink denk ik toch dat Wester zijn prognose een beetje moet bijstellen. De EO hield de afgelopen weken het kaarsvlammetje van een rechts fiasco brandende, met steeds een andere dissidente CDA’er aan tafel. Het klonk als ketelmuziek, maar nu de voorzitter zelf toegeeft dat er „grote reserves” bestaan bij fractie en prominenten, ja dan moet de zaak wel op instorten staan. Het was vooral Blekers lichaamstaal, met veel zuchten en aarzelingen, die het ergste deed vermoeden.